اثر فاکتور ها ی محیطی، سن، وزن و طول ماهی بر فراوانی نسبی آلودگی پوست و آبشش ماهیان بنی Barbus sharpeyi به انگل ژیروداکتیلوس Gyrodactylus در فصول مختلف سال در تالاب شادگان

در تحقیق حاضر تعداد 176 قطعه ماهی بنی به همراه آب مناطق صید در طی فصول مختلف سال 1384 از چهار ایستگاه تعیین شده درون تالاب شادگان ( صراخیه، حدبه، منصوره و عطیش ) به صورت زنده به آزما یشگاه بخش آبزیان دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز منتقل و به تدریج مورد بررسی قرار گرفتند . سپس داده ها ی بدست آمده حاصل از آنالیز فاکتور ها ی محیطی، بیومتری ماهیان صید شده و بررسی اکواپیدمیولوژی انگل تریکودینا در پوست و آبشش با استفاده از نسخه 11/5 نرم افزار SPSS و به کمک آزمون آنا لیز واریانس یک طرفه و آزمون ها ی مجذور کای و دقیق فیشر حضور و فراوانی انگل مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت . نتا یج این مطالعه نشان داد که در مجموع 6/3 درصد از کل ماهیان بنی آزمایش شده به انگل تریکود ینا آلوده بودند که بیشترین میزان آلودگی پوست و آبشش به ا ین انگل در فصول مختلف سال مربوط به منطقه صراخیه به ترتیب با 12/8 و 17 در صد بود . همچنین بین فصول مختلف سال بیشترین میزان آلودگی پوست و آبشش به ا ین انگل در فصل بهار به ترتیب با 9/5 و 14/3 در صد و مشاهده گردید که مربوط به منطقه صراخیه بود . تجزیه و تحلیل های آماری بیانگر این مطلب است که حضور انگل تریکودینا در پوست ماهیان بنی در مناطق مختلف در طول یک سال و در هر فصل با یکدیگر تفاوت معنی داری ندارد(P > 0/05) اما فراوانی این انگل در آبشش ماهیان بنی در مناطق مختلف نمونه گیری در فصل های مختلف سال فقط در منطقه صراخیه بین فصل بهار با پا ییز و زمستان تفاوت معنی داری مشاهده گردید ) P<0/05) همچنین بین مناطق مختلف در هر فصل سال فقط در فصل بهار بین منطقه صراخیه با منصوره و عطیش تفاوت معنی داری مشاهده شد(P<0/05)ولی در سا یر فصول تفاوت معنی داری بین منا طق مختلف مشاهده نگردید (P > 0/05) بین فراوانی این انگل در پوست و آبشش ماه ان با شوری و EC آب مناطق مختلف نمونه برداری همبستگی وجود نداشت اما بین فراوانی انگل مذکور با سن و طول ماهی همبستگی منفی وجود داشت P = ../.1) و ) r = /.252 به گونه ا ی که هر چه ماهی کوچکتر و در نتیجه کم وزن تر بود فراوانی انگل بر روی پوست و آبشش بیشتر مشاهده گرد ید . از نتا یج بدست آمده چنین می توان نتیجه گرفت که افزا یش شدت آلودگی آبشش ها نسبت به پوست و همچنین آلودگی بیشتر در ماهیان کوچکتر می تواند به دلیل ضعف سیستم ایمنی غیر اختصاصی ( نظیر ترشح موکوس ) باشد .