بررسی هیدروژیوشیمی آبخوان میاندوآب از لحاظ مصارف شرب، کشاورزی و صنعتی

مطالعه ی کیفیت آب زیرزمینی، گامی مهم در جهت استفادهی بهینه و بهره برداری صحیح از این منابع میباشد. در این مطالعه بمنظور بررسی کیفیت منابع آب زیرزمینی بخش مرکزی میاندوآب از نتایج حاصل از آزمایش 32 نمونه ی آب زیرزمینی مربوط به چاه های بهره برداری استفاده شد. در این نمونه ها غلظت یون های اصلی مانند کلسیم، سدیم، منزیم، پتاسیم، بیکربنات، سولفات و کلراید و فراسنج هایی مانند TDS ،PH ،سختی کل وSAR آزمایش و محاسبه شدند. بمنظور ارزیابی کیفی آب زیرزمینی منطقه از نحوه ی پراکندگی یون ها در آب های زیرزمینی و نمودارهای پایپر،شولر و ویلکوکس استفاده شد. نتایج نشان داد آب های منطقه عمدتا تیپ و رخساره ی سولفاته ی سدیک دارند. در این آبها غلظت کاتیون های+NAو+Kبیشتر از +CAو+2 MG است و غلظت آنیون So4 2- بیشتر از Hco3 و Cl- است بررسی ها نشان داد که ویژگی های شیمیایی آب های زیر زمینی منطقه توسط لیتولوژی مخزن رسوبات مسیر جریان و ترکیب شیمیایی آب دریاچه ی ارومیه کنترل می شود ارزیابی کیفیت آب برای مصرف شرب به روش شولر نشان داد که آب های زیر زمینی منطقه عمدتا در رده ی قابل قبول قرار می گیرند شاخص های نسبت جذب سدیم شوری سدیم کربنات باقی مانده و دیاگرام ویلکوکس نشان داد که غال آب های زیر زمینی برای کشاورزی مناسب و قابل استفاده است همچنین از نظر صنعتی اکثر نمونه ها با استفاده از شاخص ضریب لانژیه در رده ی آب های رسوبگذار قرار گرفتند

کلیدواژه ها:

هیدروژیوشیمی ، میاندوآب ، کیفیت ، آبخوان ، آب زیر زمینی