بررسی چالش ها و بحران آب حوضه زاینده رود در جهت رسیدن به مدیریت یکپارچه منابع آب

بحران آب بیش از آنکه یک عبارت اقلیمی باشد دلالت بر وضیعیت منابع آب یک کشور در قیاس با دو مولفه نیاز محیط و حداقل سرانه مصرف انسان دارد. به عبارت دیگر، همیشه این امکان وجود دارد که با سوء مدیریت منابع آب، حتی بدون تغییر اقلیم بحران آب رخ دهد، اما بسیار بعید است حتی با پیچیده ترین روش های مدیریت منابع آب، در صورت وقوع تغییر اقلیم بحران آب رخ ندهد. رخدادهای کم آبی در نقاط مختلف جهان باعث بروز بحران های اقتصادی-اجتماعی ، تنش های اجتماعی و حتی جنگ بشده اند. در طول زمان با افزایش جمعیت ،افزایش تقاضای منابع و فشار بر آنها، درجه و مقیاس مخاطرات آبی دچار تغییر شده است.رودخانه زاینده رود، عمده ترین جریان سطحی در شهرستان اصفهان است که تامین کننده اصلی آب شرب و کشاورزی و صنعت است، متاسفانه اخیرا به دلیل کم آبی و سوء مدیریت، به جز در مقاطعی کوتاه، در سال های اخیر خشک بوده است.این بحران پیامدهای محیطی و انسانی بسیار زیادی بر جا گذاشته است که برای غلبه بر این معضل می توانیم از طومار شیخ بهایی که یک سند قانونی و متعبر برای توزیع عادلانه آب زاینده رود است و در زمان شاه عباس تهیه گردیده است استفاده نمود و همچنین این بحران نیاز به یک مدیریت یکپارچه و بهم پیوسته با دیدگاهی حوضه ای دارد تا مرز استان ها مانع از اجرای تصمیات نشود، و ما را در جهت اهدافی چون توسعه پایدار منطقه هدایت کناین مقاله با موضوع بررسی چالش ها و بحران آب حوضه زاینده رود در جهت رسیدن به مدیریت یکپارچه منابع آب، به روش تحلیل محتوا بر پایه اسناد تاریخی و کتابخانه ای و با هدف بررسی پیامدهای حاصل از بحران کم آبی در منطقه و ارایه چند راه حل نگاشته است است.

کلیدواژه ها:

مدیریت یکپارچه ، بحران آب ، زاینده رود