نقش میانجی انعطاف پذیری کنشی در رابطه خودکارآمدی با تعهد سازمانی در کارکنان شبکه بهداشت و درمان شهر خواف

هدف از پژوهش حاضر تبیین نقش میانجی انعطاف پذیری کنشی در رابطه خودکارامدی با تعهد سازمانی می باشد. آزمودنی های این پژوهش را 375 کارمند تشکیل می دهند که با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای از میان کارکنان شبکه بهداشت و درمان شهر خواف انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش مقیاس انعطاف پذیری کنشی کانر و دیویدسون (2003)، مقیاس تعهد سازمانی آلن و می یر (1991) و مقیاس خودکارامدی شرر و همکاران بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها، از روش همبستگی پیرسون و رگرسیون و تحلیل مسیر استفاده گردید. نتایج نشان داد که بین تعهد سازمانی و خودکارآمدی کارمندان رابطه معناداری برقرار است، و همچنین بین انعطاف پذیری کنشی و خودکارآمدی کارکنان رابطه معناداری برقرار است. از طرفی انعطاف پذیری کنشی در ارتباط بین تعهد سازمانی و خودکارآمدی کارکنان نقش میانجی دارد. به طور کلی می توان گفت کارمندانی که تعهد سازمانی خوبی دارند، انعطاف پذیری کنشی آنها نیز در برابر مشکلات و آسیب ها بیشتر بوده، راهبردهای مقابله ای مطلوب تری استفاده می کنند و در نتیجه خودکارآمدی آنها نیز بیشتر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری کنشی ، خودکارآمدی ، تعهد سازمانی