بررسی مشخصه فیزیکی اکوستیکی تکیه در گویش دزفولی

پژوهش حاضر، به منظور بررسی وتحلیل مشخصه ی اکوستیکی تکیه، در گویش دزفولی انجام گرفته است. بدین منظور، یک جفت متغیرهای مستقل واژگانی ،که در یکی تکیه بر روی هجای اول و دیگری بر روی هجایآخر قرار داشت، انتخاب شدند. این متغیرهای واژگانی در جمله های امری و خبری توسط گویشوران بومی دزفولی با سه بار تکرار تولید وضبط شدند. این پژوهش در چارچوب واج شناسی آزمایشگاهی درسطح تولیدجهت تحلیل صوت شناختی داده ها انجام شد وبا بهره گیری از نرم افزار پراتParrat برای هر جمله یک طیف متنی ساخته شد، به طوری که مرکز واکه ها مشخص شود، سپس میزان مقادیر فرکانس پایه، فرکانسسازه ی اول و دوم، دیرش و انرژی در هجای تکیه بر و بدون تکیه اندازه گیری شد.آزمون تولید بین 8 نفر گویشور در گویش مذکور انجام گرفت که میانگین سن شرکت کنندگان 22 سال بود. یافته های تحقیق نشاندادکه از میان مهمترین همبسته های فیزیکی )اکوستیکی( تکیه در گویش دزفولی، مقدار دیرش، در تمایز تکیه نقش موثری دارد. همچنین اثر تکیه بر واکه/e/ در هجای تکیه بر و بدون تکیه دارای تفاوت معنی داری بود.

کلیدواژه ها:

سازه اول و سازه دوم ، تکیه ، دیرش ، فرکانس پایه