بروز سویه جدید بیماری تب برفکی در تبریز و اثرات آن بر بهداشت گوشت و انسان

تب برفکی یک بیماری عفونی ویروسی واگیردار و گاهی کشنده در دام از خانواده پیکورناویریده است که عامل آن از نظر فنوتیپی و ژنتیکی متغیر میباشد. این بیماری به لحاظ شدت خسارات اقتصادی یکی از موانع اصلی بهداشت تولید دام و فرآوردههای دامیمحسوب میگردد. تقریبا تمامی دامهای زوج سم از جمله گونههای نشخوارکنندگان اهلی نظیر گاو، گاومیش، گوسفند و بز وبرخی نشخوارکنندگان وحشی هدف ویروس عامل بیماری قرار میگیرند. گزارشهای متعددی مبنی بر زیونوز بودن بیماری باانسان مطرح است. همچنین بروز بیماری باعث مشکلاتی در تولید و مصرف گوشت دامها میشود. مهمترین علایم بیماری دردامها شامل تب بالا، زخم در دهان و پاها، نکروز عضلات قلبی، کاهش تولید شیر، و ایجاد عفونت ثانویه میباشد. تب برفکی یکیاز بیماریهای بومی ایران است و طی سالیان متمادی در مناطق مختلف کشور وجود داشته است. به طور معمول هر 6 سال یکبار سویه جدیدی از این بیماری در کشور پیدا میشود. اما در 2 سال اخیر با 4 ویروس جدید تب برفکی مواجه بودیم که موردآخری تیپ O2016 است که زمستان سال گذشته با ورود دامهای قاچاق از مرزهای غربی کشور شیوع پیدا کرد. آمارهایرسمی سازمان دامپزشکی نشان میدهد که شیوع تب برفکی در ابتدای سال جاری در مقایسه با سال قبل به شدت افزایش یافته و متعاقب آن تلفات آن نیز روند صعودی داشته است. در پژوهش انجامشده تعدادی از دامهای کشتارشده در کشتارگاه شهرستانتبریز که مبتلا به بیماری تب برفکی بودند، در زمستان سال 1394 و بهار سال 1395 بررسی شدند. پس از نمونهبرداری از اندام- های آلوده و ارجاع نمونهها به آزمایشگاه، نتایج حاصل از پاتولوژی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشاندهنده وجود نکروز زنکر در عضلات قلبی و اسکلتی در دامهای کشتارشده بودند.

کلیدواژه ها:

تب برفکی ، بیماری مشترک ، بهداشت گوشت ، شهرستان تبریز