بررسی وجود ذرات قابل استنشاق سیلیس کوارتزی (SiO2 )در هوای شهرستان ساوه (مطالعه موردی: کارگران شهرداری میدان مخابرات)
محل انتشار: دومین کنفرانس ملی زیست شناسی و علوم زیست محیطی
سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1,186
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IRZIST02_020
تاریخ نمایه سازی: 8 اردیبهشت 1396
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: سیلس ماده معدنی است که به میزان فراوانی در طبیعت و به اشکال گوناگون یافت می شود، سیلیس ترکیب اصلی خاک، ماسه، شن، ریگ و گرانیت و دیگر ترکیبات معدنی پوسته زمین میباشد که خطر زایی بلوری آن یا آلفا کوارتز(سیلس آزاد) بیشتر از بقیه انواع آن بوده و تماس باگردوغبارهای حاوی سیلیس باعث آسیبهای ریوی و درنهایت منجر به سیلیکوزیس و مرگ می گردد. هدف از ارایه این مقاله بررسی وجود یا عدم وجود آلاینده سیلیس آزاد کریستالی 2SiOدر هوای شهرستان ساوه و تاثیر آن بر دستگاه تنفسی افراد می باشد.روش بررسی: این تحقیق از نوع مطالعات تجربی و کاربردی است که با اندازه گیری آلاینده سیلیس آزاد هوای شهرستانساوه در طول شیفت کاری کارگران و بررسی مقادیر به دست آمده با مقادیر مجاز استاندارد (حدود مجاز مواجهه شغلی درایران TWA انجام پذیرفته است. در این پژوهش با استفاده از روشهای نمونه برداری فردی و محیطی میزان تماس با گردوغبار قابل استنشاق اندازه گیری و غلظت سیلیس آزاد موجود در هوا و نمونه های گردوغبار توسط روش تفرق اشعه ایکس XRD مورد آنالیز قرار گرفت یافته ها: نتایج حاصله نشان داد که آلودگی هوا به شکل گردوغبار قابل استنشاق منتشره در هوای شهر ساوه حاوی سیلیسآزاد از نوع بلوری یا همان کوارتز بوده و درصد سیلیس آزاد در این گردوغبارها در منطقه مذکور به میزانی است کهغلظت گردوغبار منتشره بیش از غلظت مجاز آن می باشد. بنابراین مواجهه طولانی مدت و بدون به کارگیری اقداماتحفاظتی، احتمال ابتلا به مشکلات ریوی در کارگران شاغل در این منطقه را افزایش می دهد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
امیرحسین هوایی شمس آبادی
دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زاهدان، دانشکده فنی مهندسی، گروه مدیریت محیط زیست(HSE ،)زاهدان، ایران.
مهناز نصرآبادی
دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زاهدان، دانشکده فنی مهندسی، گروه مدیریت محیط زیست(HSE ،)زاهدان، ایران.
ضیاءالدین الماسی
دانشکده محیط زیست، کرج، گروه توسعه پایدار، کرج، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :