تبیین نقش حمایت سرپرستی و سازمانی در تعلق خاطر کاری و نیت ترک کار

اکنون ترک شغل کارکنان کلیدی در سازمانهای سرآمد به یکی از مهمترین نگرانی های مدیریت منابع انسانی تبدیل شده است به همین دلیل، سازمانهایی که بتوانند دلایل و عوامل موثر در تمایل به ترک خدمت کارکنان را درک کنند، خواهند توانست پیش از اینکه کارکنان سازمان را ترک کنند، سیاست ها و روش های موثری را برای حفظ و نگهداری منابع انسانی کارا به کار بگیرند. پژوهش ها نشان می دهد که تمایل به ترک شغل به خوبی می تواند ترک شغل آتی کارکنان را مورد پیش بینی قرار دهد. بنابراین با پذیرفتن اصل پیشگیری به عنوان یک روش موثر، می توان این اصل را مطرح کرد که حذف عوامل زمینه ساز ترک خدمت می تواند در ماندگاری نیروی انسانی بسیار کارآمد باشند. در این راستا، ادراک از حمایت سازمان و ادراک ااز حمایت سرپرستان نیروی هم افزایی بالایی را ایجاد می کند که به مدد آن می توان انتظار داشت احساس تعلق خاطر کاری کارکنان بالا برود. به تبع افزایش احساس تعلق خاطر کاری، گرایش نیروی انسانی به ماندگاری در سازمان(عدم ترک) دور از دسترس نخواهد بود با توجه به این مهم و خلاء تحقیقاتی در این زمینه، در این مقاله به بررسی بر هم کنش تاثیرات ادراک از حمایت سازمان و ادراک از حمایت سرپرستان بر احساس تعلق خاطرکاری و عدم ترک خدمت کارکنان پرداخته است. نتایج نظری این تحقیق می تواند به عنوان راهنمای راه مکملی در راستای توجه بیشتر به تعلق خاطرکاری و ماندگاری کارکنان کلیدی سازمانهای دولتی و خصوصی باشد.

کلیدواژه ها:

حمایت از سازمان ، حمایت از سرپرستی ، تعلق خاطر کاری ، ترک خدمت کارکنان