بررسی عوامل فردی و اجتماعی مؤثر بر گرایش به خشونت(کلامی) بیندانش آموزان پسر دبیرستانی شهر بوشهر

هدف تحقیق حاضر بررسی عوامل فردی و اجتماعی مؤثر بر گرایش به خشونت کلامی بین دانش آموزان پسر دبیرستانی شهر بوشهر بوده است.روش تحقیق این پژوهش پیمایشی و شیوه ی گردآوری داده ها استفاده از پرسشنامه بوده است. جامع ه ی آماری تمام دانش آموزان پسر دبیرستانهای سطح شهر بوشهر بوده که با استفاده از جدول لین تعداد 400 نفر به عنوان حجم نمونه تعیین شدند. نمونه گیری به شیوه ی تصادفی طبقه ای چندمرحله ای، بوده است.نتایج آزمون پیرسون نشان می دهد که بین متغیر وابسته ی این پژوهش (میزان گرایش به خشونت کلامی) و برخی متغیرهای مستقل همبستگی وجود دارد. مقدار همبستگی پیرسون بین متغیر وابسته و متغیرهای سن،جامعهپذیری،نظارت والدین و هیجان طلبی ،به ترتیب 0/009، 0/45، 0/34، 0/34 بوده است.نتایج نشان می دهد که دانش آموزانی که از نعمت خانواده محروم بوده و در خانواده ی آنها همواره درگیری و بحث بوده است، آسیبپذیرتر بوده وگرایش آنها به خشونت بیشتر است.علاوه بر این کسانی که از لحاظ سنی و خصوصیات اجتماعی دیگر با فرد برابر هستند،به عنوان یکی دیگر از عواملی محسوب میشود که در جامعهپذیر شدن دانش آموزان نقش دارند.در این هنگام، دانش آموز برای کسب محبوبیت و مورد پسند واقع شدن،در گروه همسالان خود به طور وسیعی به پذیرش ارزشهای آن گروه می پردازد.از دیگر نتایج ،رفتار و حرکات خشونت طلبانه به وسیله ی دانش آموزانی است به دلیل ناکامی منزلتی، میل به هیجان و خشونت دارند و این اعمال را تنها به خاطر هیجان و لذت آن انجام میدهند و اگر به هر وسیلهای راه تخلیه ی این هیجانات برای کودکان و نوجوانان سد شود، این انرژی در مسیر انحرافی دیگری تخلیه میشود و جامعه شاهدافزایش روزافزون اینگونه انحرافات خواهد بود.نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام نیز نشان داد که متغیرهای جامعهپذیری،نظارت اجتماعی و هیجان طلبی تأثیرگذارترین عوامل گرایش به خشونت کلامی می باشند.در انتها آزمون تحلیل مسیر نیز انجام شده است که نشان داد متغیر نظارت والدین علاوه بر تأثیر مستقیم، به صورت غیرمستقیم نیز بر متغیر وابسته تأثیر داشته است.

کلیدواژه ها:

خشونت کلامی ، جامعهپذیری ، نظارت والدین ، هیجان طلبی ، شهر بوشهر