رابطهی علی مدیریت زمان و حمایت خانواده با بهزیستی روانشناختی و عملکرد تحصیلی با میانجیگری تنیدگی تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی در دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطهی علی مدیریت زمان و حمایت خانواده با بهزیستی روانشناختی و عملکرد تحصیلی با میانجیگری تنیدگی تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی در دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز بود. شرکت کنندگان در این پژوهش 300 نفر از دانشجویان دانشگاهچمران اهواز بودند، که از طریق روش تصادفی چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار استفاده شده در این پژوهش پرسشنامههای مدیریت زمان ترومن وهارتلی، پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف ) RSPW (، مقیاس تنیدگی دوران دانشجویی) SLSI (، مقیاس خودکارآمدی تحصیلی و مقیاس چند بعدی حمایت اجتماعی ادراک شده ) MSPSS ( بودند. ارزیابی الگوی پیشنهادی با استفاده از روش تحلیل مسیر انجام گرفت. جهت آزمون روابط غیرمستقیم از روش بوت استراپ )نرم افزار (AMOS-20 ، استفاده شد. نتایج نشان دادند، که مسیرهای حمایت خانواده باعملکرد تحصیلی از طریق خودکارآمدی تحصیلی معنیدار بود. مدیریت زمان با عملکرد تحصیلی ازطریق خودکارآمدی تحصیلی معنی دار بود.حمایت خانواده با بهزیستی روانشناختی ازطریق خودکارآمدی تحصیلی معنی دار بود. حمایت خانواده با عملکرد تحصیلی از طریق تنیدگی، معنیدار بود. مدیریت زمان به عملکرد تحصیلی از طریق تنیدگی تحصیلی معنیدار بود. برازش بهتر از طریق حذف مسیرهای غیرمعنیدار تنیدگی به بهزیستی روانشناختی و مدیریت زمان به بهزیستی روانشناختی حاصل شد

کلیدواژه ها:

مدیریت زمان ، حمایت خانواده ، تنیدگی تحصیلی ، خودکارآمدی تحصیلی ، عملکرد تحصیلی و بهزیستی روانشناختی