رابطه فردگرایی و جمع گرایی با الگوهای ارتباطی زوجین دانشگاه پیام نور اصفهان

هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین رابطه فردگرایی / جمع گرایی با الگوهای ارتباطی زوجین دانشگاه پیام نور اصفهان بود. جامعه آماری عبارت بود از کلیه دانشجویان متاهل دانشگاه پیام نور اصفهان که در نیمسال دوم سال تحصیلی 1392-1393 در این دانشگاه مشغول به -تحصیل بودند. تعداد نمونه بر اساس جدول مورگان 150 نفر بود که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای پژوهشعبارت بودند از پرسشنامه الگوهای ارتباطی زوجین و پرسشنامه فرد گرایی/جمع گرایی. داده های پژوهش با روشهای آماری ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین فرد گرایی و الگوهای ارتباطی زوجین رابطه معنادار مثبت وجود دارد و بین جمع گرایی و الگوهای ارتباطی زوجین رابطه معنادار وجود ندارد

کلیدواژه ها:

فرد گرایی ، جمع گرایی ، الگوهای ارتباطی زوجین