اثربخشی درمان بین فردی گروهی کوتاه مدت بر صمیمیت زناشویی معتادان در حالترک و همسرانشان

این پژوهش به منظور اثربخشی درمانی بین فردی گروهی کوتاه مدت بر صممیت زناشویی معتادان در حال ترک همسرانشان انجام گرفته است روش پژوهش آزمایشی و با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بوده است جامعته آماری 40 معتاد و در حال درمان بوند که برای مداوا به مرکز ترک شادی همراه خانواده هایشان می آمدند از بین این 40 زوج 24 زوج حاضر به همکاری شدند و به صورت تصادفی در دو گروه 12 زوج قرار گرفتند زوج های گروه آزمایش در مدت 10 جلسه هفته ای یک جلسه فنون درمان بین فردی گروهی را آموزش دیدند و گروه گواه هیچ آموزشی ندیدند. ابزار پژوهش مقیاس صمیمیت زناشویی توسط تامپسون و والکر ساخته شده که 17 سوال دارد این مقیاس با ضریب آلفای 0/91 از همسانی درونی خوبی برخوردار است نتیجه گیری با توجه به یافتهای پژوهش می توان نیته گرفت آموزش درمانی بین فردی گروهی کوتاه مدت می تواند میزان صمیمیت زناشویی معتادان به مواد مخدر و همسرانشان را افزایش دهد و باعث فارهم آوردن رابطه ای گرم در کانون خانواده و باعث پیشگیری از بگرشت پس از درمان معتادان گردد.

کلیدواژه ها:

درمان بین فردی گروهی ، صمیمیت زناشویی ، معتادان