ارزیابی تاریخهای کاشت بهاره نخود دیم با استفاده از رهیافت مدل سازی

مدل های شبیه سازی رشد و عملکرد گیاهان زراعی ابزاری مفید در تعیین راه بردهای مطلوب مدیریت زراعی و پایداری تولیددر بوم نظام های کشاورزی به شمار می آیند. هدف از این تحقیق بررسی اثر تاریخ های مختلف کاشت بر عملکرد دانه و کارایی مصرف آب نخود (رقم بیونیج) تحت شرایط دیم 5 منطقه در استان کرمانشاه بود. بدین منظور از مدل SSM-Chickpeaبرای انجام شبیه سازی های بلند مدت 30 ساله درمناطق مورد مطالعه استفاده شد. نتایج نشان داد که کشت زود هنگام همراهبا افزایش سطح برگ، افزایش عملکرد بیولوژیک و نیز به تعویق انداختن تنش خشکی انتهای فصل منجر به افزایش عملکردگردید. بیشترین و کمترین عملکرد دانه در تاریخ های کاشت یکم اسفند و یکم اردیبهشت به ترتیب برابر با 1269 و 446کیلو گرم بر هکتار بود. تأخیر در کاشت منجر به کاهش 64 درصدی عملکرد دانه شد. از طرف دیگر، بیشترین کارایی مصرف آب در تاریخ کاشت یکم اسفند(6/6 کیلوگرم بر هکتار بر میلی متر) حاصل شد. به طور کلی در شرایط کشت بهاره، تاریخ کاشت زود هنگام منجر به افزایش طول دوره رشد گیاه و افزایش همزمانی باران با دوره رشد گیاه میشود که راهکاری مفید در مناطق تحت کشت دیم با کمبود بارندگی و رطوبت می باشد.

کلیدواژه ها:

تنش خشکی ، عملکرد دانه ، مدل ، SSM-Chickpea ، کارایی مصرف آب