کاربرد تبدیل کانونی در مقایسه با تبدیل رادون در پردازش داده های لرزه ای

پردازش داده های لرزه ای یکی از مراحل مهم آماده سازی داده های ژئوفیزیکی،در اکتشاف نفت است. داده های عملیاتی در لرزه نگاری شامل گستره وسیعی از انواع نوفه ها است. یکی از انواع چنین نوفه هایی، نوفه های اتفاقی است. نوفه های اتفاقی اغلب در تفسیر داده های لرزه ای مشکلاتی ایجاد می کند،. امواج سطحی نیز به صورت پاششی، با عمق هم فاز می شوند که از ویژگی های آن دارا بودن دامنه ی زیاد، سرعت کم و فرکانس پائین می باشند تبدیل کانونی با استفاده از اطلاعات بزرگ مقیاس میدان های انتشار، به عنوان ابزاری کارآمد در جداسازی رویدادهای لرزه ای از داده حاوی نوفه اتفاقی معرفی می گردد. تبدیل رادون در دهه ی اخیر بسیار مورد توجه ژئوفیزیکدانان قرار گرفته است، اما پیچیدگی در تبدیل فضایی ازمحدودیت های کاربرد آن به شمار می رود. در این مقاله کارایی عملکرد تبدیل کانونی در مقایسه با تبدیل رادون برای تضعیف نوفه های خطی هم فاز و نوفه های تصادفی مورد ارزیابی قرار می گیرد تا نوفه ها از داده های لرزه ای حذف شوند و وضوح تصاویر لرزه ای برای اکتشاف منابع نفت و گاز بالا تر رود.

کلیدواژه ها:

نوفه های تصادفی ، امواج سطحی ، تبدیل کانونی ، تبدیل رادون