شایستگی و بایستگی کارگزاران قدرت سیاسی درنهج‏البلاغه

هدف از نگارش این مقاله بررسی ویژگی های کارگزاران در مشروعیت بخشیدن به حکومت اسلامی از دیدگاه یکی از پیشوایان جهان اسلام علی(ع) است بر اساس این بررسی مشخص می گردد که اجرای عدالت اجتماعی مبتنی بر برابر ساختن فرصت ها، زهد زمامداران، جهد و کوشش و احساس مسئولیت آنان برای نیل به سعادت مردم است و رئوس این فعالیت ها بر اساس محور قدرت استعلایی است. در راستای این نوع حکومت جامعه بر مبنای فرهیختگان اداره می شود و عمل کارگزاران مبتنی بر بهینه سازی درونی، کمال جوئی درحوزه نظام سیاسی و افزایش سطح فرهنگ و آگاهی عمومی در جامعه می باشد. بنابراین برخی عوامل مثل ظلم، خود کامگی، ظاهرگرایی و عدم شایستگی کارگزاران جزء آفات حکومت واز هم پاشیدگی حاکمیت در نظر گرفته شده است و برعکس تقوی ، خویشتن داری،اعتدال و پاسخگویی ابزارهایی برای حفظ و کنترل قدرت در حکومت اسلامی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

آفات ‏‏قدرت ، بایستگی‏کارگزاران ، کمال جوئی ، سعادت طلبی ، اعتدال