سنبل الطیب و اثرات درمانی آن در طب سنتی ایران

در بازگشتی دوباره به آشنایی با گنجینه های فراموش شده به سراغ دارویی بسیار ارزشمند به نام سنبل اطیب آمده ایم تا با بررسی متون کهن طب ایرانی از رازهای سر به مهر این گیاه معجزه گر پرده برداریم سنبل هندی معروف به سنبل الطیب به نام علمی Nardostachys jatamansi می باشد در سیستم دماغی اعضاء راس چون این دارو تحت تاثیر حرارت معده مستقیما متصاعد شده و اجزاء دوایی خود را به ناحیه سر می رساند ایجاد خشکی مطلوبی در ناحیه دماغ می نماید که در بیماری های رطوبی مانند افزایش رطوبات بیمارگونه در بیماری نزله مفید است در ناحیه صدر قفسه سینه این دارو قدرت نفوذ زیادی در قفسه سینه دارد و به همین دلیل در بیماری های زیادی در این ناحیه از آن استفاده می شود از همه مهمتر خشکانیدن رطوبات زائد بیماری زا در ناحیه ریه و حوالی ان است سنبل الطیب قوت هضم معده را بالا می برد و به نضج و پختگی اخلاط و مواد کمک می کند و چون قابض عطری است معده را نیز تقویت می نماید و مقوی کبد نیز هست و البته این خاصیت سنبل الطیب یعنی قوت بخشی در همه احشاء داخلی مشاهده می گردد با توجه به مطالبی موجود در کتب طبی سنتی ایرانی گیاه دارویی سنبل الطیب اثرات درمانی قابل ملاحظه ای درمان رطوبت های زائد بیمار گونه دماغی و تنفسی و گوارشی دارد همچنین مقوی عالی دماغ و قلب و ریه و معده و کبد و سایر احشاء داخلی محسوب می شود و می توان از این داروی کم خطر و کم عارضه که کیفیتی بسیار ملایم و مطبوع دارد به عنوان داروی تقویتی استفاده کرد آثار ضد ریفلاکس و نفخ و ورم سنبل الطیب نیز چشمگیر است