نقش مدیران در تغییر و تحول سازمانی ( مطالعه موردی صنعت رستوران داری در رامسر)

تلاش صنایع مختلف همواره در راستای جذب توان بیشتر در پیشبرد اهداف آنان بوده است. این تلاشها به صورت های گوناگونی مانند مهندسی مجدد، کوچک کردن سازمان، بازسازی و غیره همواره نمود داشته اما هدف غایی آنها یکسان بوده و از آن به عنوان مدیریت تحول سازمانی یاد شده است. اما ایجاد این تغییرات اساسی مستلزم سازگاری با بازار رقابتی می باشد که در بسیاری از موارد به دلیل برخی از عوامل قابل بحث این روند تغییر ناکام بوده است. از میان صنایع گوناگون در حال تغییر و توسعه، صنعت رستوران داری از صنایع مهم و بخش جدایی ناپذیری از فرهنگ هتلداری (مهمان نوازی) یک کشور محسوب شده و همواره نسبت به تغییرات محیطی خارجی حساسیت خاصی را از خود نشان داده است. به منظور حفظ توان رقابتی، رستورانها باید انعطاف پذیر باشند تا بتوانند به سرعت با چالش های محیط خارجی منطبق و از خود واکنش نشان دهند. با توجه به تعاملات نزدیک و روابط میان کارکنان و مدیران، زمانیکه تغییرات داخلی و خارجی رخ می دهد، این تغییرات میتواند تأثیر مستقیمی بر عملکرد رستورانها داشته باشند. به منظور کشف تأثیرات بیان شده این پروژه تحقیقاتی شهرستان رامسر را که از لحاظ کیفیت ارائه خدمات رستورانی و غذاهای محلی در ایران شناخته شده است انتخاب نموده و نقش مدیران را در زمان شروع و اجرای تغییرات سازمانی در جهت به حداقل رساندن نیروی انسانی و همچنین مقاومت های صورت پذیرفته در برابر آن را، مورد بررسی قرار دادهاست. یافته ها حاکی از آن است که رویکردهای نظری پیشین در خصوص تغییر سازمانی در این پروژه تحقیقاتی نیز قبل مشاهده است به طوری عناصر کلیدی حمایت کننده از این تغییر را می توان در مواردی همچون ارتباط مؤثر، نگرش کارکنان و درک مناسب از اقدامات مدیر جمع بندی نمود.

کلیدواژه ها:

مدیریت تحول سازمانی ، تأثیرات تغییر ، صنعت رستوران داری ، مقاومت کارکنان ، ارتباط مؤثر