الگوی شایستگی حرفه ای دانش آموختگان دانشکده های مهندسی نظام آموزش عالی ایران موردپژوهی: دانش آموختگان دانشگاه صنعتی شریف

سال انتشار: 1389
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 983

فایل این مقاله در 32 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JEE-12-46_004

تاریخ نمایه سازی: 14 آذر 1394

چکیده مقاله:

بار اصلی پیشرفت اقتصادی و ارتقای کیفیت زندگی مردم، بر دوش متخصصان و به خصوص مهندسان است از یک مهندس انتظاراتی بسیار فراتر از دانستن مجموعه ای از دانشهای بنیادین و فناوریهای نوین است و الگوی کلی نظام آموزش مهندسی باید در خصوص ایجاد مجموعه ای از شایستگیهایی باشد که فهرست آنها به صورت متنوع در متنون مرتبط و اسناد بین المللی یافت می شود هر چند رسیدن به همه شایستگیهای مطرح شده امری ناممکن می نماید، ولی حداقل باید به مجموعه شایستگیهای مورد اشتراک نهادها و موسسات معتبر در این حوزه توجه ویژه ای صورت پذیرد. اجتماع این ویژگیها در یک فرد او را به جایگاه مهندس شایسته نزدیک می سازد این ترکیب از شایستگیها، الگوی شایستگی مهندسان را شکل می دهد هرچند مهندسان در سازمانهای مختلف مسئولیتهای بسیار متفاوت و بعضا غیرهمسنخ را برعهده می گیرند، ولی جوهره مشترک این مسئولیتها این امکان را فراهم می آورد که برای عموم مهندسان، فارغ از رشته تحصیلی و رسته شغلی آنها الگوی شایستگی مهندسان تدوین شود این الگو ابتدا از یک فرایند پژوهش کیفی به روش دلفی حاصل شد و سپس در یک نظر سنجی از خبرگان این حوزه مورد تایید کلی قرار گرفت و در نهایت، در یک پژوهش پیمایشی ارزیابی شد و از این طریق، الگوی نهایی که مشتمل بر 4 شایستگی کلان، 7 شایستگی اصلی و 28 شایستگی فرعی است به دست آمد. چهارشایستگی کلان عبارتند از : انگیزه متعالی، در ارائه خدمت مهندسی، توانایی حل خلاق و نظام مند مسئله های مهندسی، تسلط بر حجم وسیعی از دانش پایه و مهندسی، مهارت در یکی از عرصه های کاربرد مهندسی، مهارت در انجام دادن کار گروهی در ضمن تعهد فردی، اهتمام به یادگیری مادام العمر و در نهایت اهتمام به یاددهی خودانگیخته در ضمن در فهرست شایستگیهای نهایی، برخلاف معمول، عنوان اخلاق مهندسی وجود ندارد و در عوض، متعالی بودن انگیزه یک مهندس، آنچه از یک مهندس اخلاقمند مورد توقع است را تامین می کند

نویسندگان

مهدی فیض

مهندس برق دانشجوی دکتری رشته برنامه ریزی توسعه آموزش عالی دانشگاه شهیدبهشتی تهران ایران

مهدی بهادری نژاد

استاددانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف تهران ایران