بقاء و رشد رویان های 8 سلولی موش پس از منجمد نمودن سریع در دو سرما محافظ حاوی گلیسرول- سوکروز واتیلن گلیکول- فایکول- سوکروز

ذخیره و نگهداری طولانی مدت رویان پستانداران از مدت ها قبل شناخته شده است. امروزه انجماد و نگهداری گامت و رویان ابزاری مناسب برای حفظ صفات ژنتیکی حیوانات آزمایشگاهی، گونه های کمیاب و در معرض انقراض محسوب می شود و این سلول های منجمد، جایگزین با ارزشی برای کلنی حیوانات پرورشی فعال می باشند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی اثر انجماد شیشه ای ویتریفیکاسیون، با استفاده از سرما محافظ های گلیسرول- سوکروز (GS) و اتیلن گلیکول- فیکول- سوکروز (EFS40) بر روی بقاء رویان های مرحله 8 سلولی ومورولا در موش ازمایشگاهی بود. تعداد 81 سر موش ماده بالغ نژاد NMRI بعد از ازدیاد تخمک گذاری با PMSG و تزریق HCG جفت اندازی شدند و تعداد 351 رویان بدست آمد که 258 عدد (73/5 درصد) از آنها در مراحل 8 سلولی و مورولابودند. تعداد 188 رویان 8 سلولی و مرولا به قطره های حاوی سرما محافظ های گلیسرول- سوکروز و EFS40 منتقل شدند. بعد از آن به طور متوسط 4 رویان در هر نی قرار داده شد و انتهای نی ها مسدود گردید. سپس طی دومرحله با استفاده از بخار نیتروژن مایع سرد و سپس غوطه وری در نیتروژن مایع تا دمای منهای 196 درجه سانتیگراد سرد شدند. یک تا سه ماه بعد رویانها ذوبف بازیافت و کشت داده شدند. میزان بازیافت رویان های گروه EFS، (90 درصد) بیشتر از اینمقدار در گروه GS (85 درصد) محاسبه گردید. همچنین میزان بقاء و تکوین رویان ها به مرحله بعدی، بلاستوسیستی، در سرما محافظ EFS40 (52/7 درصد) نسبت به سرما محافظ GS (19/6 درصد) اختلاف معنی دار داشت 0P<0/001) با این حال گروه EFS در مقایسه با رویان های تازه، غیرمنجمد، که درصد تکوین به مرحله بلاستوسیت در آنها 68/6 درصد بود اختلاف معنی دار داشت (P<0/05). ولی این میزان با گروه GS اختلاف معنی داری را نشان داد (P<0/001). بطور کلی نتایج حاصل از مطالعه ما نشان می دهند که ویتریفیکاسیون رویان های 8 سلولی و مورولای موش نژاد NMRI با استفاده از سرما محافظ EFS40 روشی مناسب، آسان و مقرون به صرفه جهت ذخیره سازی و نگهداری این رویان ها در حالت انجماد می باشد.

کلیدواژه ها:

سرما محافظ ، انجماد رویان ، رویان موش ، ویتریفیکاسیون ، افزایش تخمک گذاری