ارزیابی اثر تنش خشکی و کودهای بیوتیک بر صفات مورفولوژیک و فیزیولوژیک گیاه گلرنگ

به منظور مطالعه تأثیر استفاده از کودهای بیوتیک در کاهش اثرات تنش خشکی بر صفات مورفولوژیک و فیزیولوژیک گیاه گلرنگ بهاره رقم گلدشت، آزمایشی به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در سال زراعی 91-1390 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن اجرا شد. در این آزمایش عامل اصلی تیمار تنش خشکی شامل چهار سطح (آبیاری مطلوب، قطع آبیاری در مرحله گلدهی، قطع آبیاری در مرحله دانه بندی و قطع آبیاری در دو مرحله گلدهی و دانه بندی) و عامل فرعی تیمار مصرف کودهای بیوتیک در چهار سطح (عدم مصرف کود، مصرف کود نیتراژین، مصرف کود عصاره جلبک دریایی و مصرف کود نیتراژین به همراه عصاره جلبک دریایی) بود. پس از یادداشت برداری داده ها به وسیله برنامه SAS تجزیه واریانس و میانگین بوسیله آزمون چند دامنه ای دانکن در سطح احتمال 5% مقایسه شدند. نتایج حاصل نشان داد: اثر تیمار تنش خشکی و مصرف کودهای بیوتیک بروی صفاتی چون ارتفاع بوته، تعداد شاخه جانبی، قطر ساقه، کلروفیل a، کلروفیل b و کلروفیل کل در سطح احتمال 1% معنی دار بود و همچنین اثر تیمارهای مورد مطالعه بروی صفت ارتفاع اولین شاخه از سطح زمین معنی دار نبود. در بین سطوح تنش خشکی، بیشترین کاهش میزان برای اکثر صفات، در بین سطوح 2 بار تنش خشکی مشاهده شد و بیشترین افزایش میزان صفات مربوط به تیمار شاهد( آبیاری مطلوب ) بود، همچنین در بین سطوح مصرف کودهای بیوتیک نیز کاربرد نیتراژین به همراه عصاره جلبک دریایی بیشترین افزایش میزان صفات را تولید نمود و مصرف نیتراژین نسبت به عصاره جلبک برتری داشت و در این میان تیمار شاهد دارای کمترین میزان صفات مورد مطالعه بود. در نهایت اثر متقابل کودهای بیوتیک و سطوح مختلف تنش خشکی در سطح احتمال 1% به روی صفات ارتفاع بوته و کلروفیل b دارای تاثیرات معنی داری بود. در پایان در این آزمایش 2 بار تنش بیشترین کاهش میزان صفات و مصرف کود نیتراژین به همراهعصاره جلبک دریایی بیشترین افزایش میزان صفات را در پی داشت. بنابراین در این منطقه و مناطق مشابه می توان با کاربرد کودهای بیوتیک تاثیرات نامطلوب تنش خشکی را کاهش داد.