ویژگی فراکتالی رباعی

واژه فراکتال fractal برای اولین بار توسط بنویت مندلبورت Benoit Mandelbort در سال 1970 میلادی ابداع شد و بنیان هندسه فراکتالی توسط وی در سال 1975 نهاده شد. فراکتال ها شکل هایی هستند که برعکس شکل هندسه اقلیدسی به هیچ وجه منظم نیستند. این شکل ها اولاً سراسر نامنظم اند، ثانیاً میزان بی نظمی آن ها در همه مقیاس ها یکسان است. درختان، خطوط ساحلی، ابرها، گیاهان و دارای خاصیت فراکتالی هستند. فراکتالی کاربردهای فراون و متنوعی در بسیاری از علوم دارند. رباعی یکی از قالب های شعر فارسی که به علت کوتاهی و ساختار ویژه آن همواره مورد استفاده شاعران قرار گرفته است. در این مقاله ابتدا نشان داده می شود که رباعی به علت شکل ساختاری آن دارای ویژگی فراکتالی است و با آوردن نمونه هایی از دو شاعر رباعی سرای کلاسیک و نو خیام و ارژن این گزاره اثبات می شود.نیز نشان داده می شود که با استفاده از این خاصیت می توان به کشف های جدیدی نسبت به وضعیت شاعر هنگام سرودن رباعی دست یافت.

کلیدواژه ها:

فراکتال ، رباعی ، فراکتال ، خیام ، ارژن