مروری بر تجربیات جهانی در استفاده از پوششهای فتوکاتالیستی TiO۲ برای کاهش آلایندههای NOx و بررسی قابلیت کاربرد آن در شهر تبریز

افزایش غلظت آلاینده های نیتروژنی (NO) و (NO) در کلان شهرها یکی از چالش های جدی زیست محیطی به شمار می رود. این ترکیبات در تشکیل ازن تروپوسفری و باران های اسیدی نقش دارند و آثار مخربی بر سلامت انسان و اکوسیستم شهری بر جای می گذارند. در سال های اخیر پوشش های فتوکاتالیستی مبتنی بر دی اکسید تیتانیوم (TiO۲) به عنوان روشی نوین و پایدار برای کاهش این آلاینده ها در محیط های شهری مورد توجه قرار گرفته اند. پژوهش حاضر با رویکرد مروری به بررسی تجربیات جهانی در اجرای پوشش های فتوکاتالیستی TiO۲ در کشورهای مختلف جهان از جمله ژاپن، هلند، ایتالیا، مکزیکوسیتی و دانمارک می پردازد. مرور مطالعات میدانی نشان می دهد که استفاده از این پوشش ها در روسازی ها و نماهای شهری منجر به کاهش قابل توجه آلاینده های NOX در شرایط واقعی شده است. در ادامه، با توجه به ویژگی های اقلیمی، ساختار شهری و وضعیت آلودگی هوای تبریز قابلیت به کارگیری این فناوری در بهبود کیفیت هوای این شهر تحلیل می شود.

کلیدواژه ها:

فتوکاتالیز ، آلایندههای ، نیتروژنی ، NOx ، TiO۲ ، شهر تبریز