ارتقای حفظ تنوع زیستی به واسطه نانوبیوتکنولوژی

نانوبیوتکنولوژی به عنوان رویکردی نوین در علوم زیستی و کشاورزی راهکارهای موثری برای مقابله با کاهش تنوع زیستی و تهدیدهای زیست محیطی ارائه می دهد. این فناوری ضمن ارتقای کشاورزی پایدار و تولید گیاهان مقاوم به تنش های زیستی و غیر زیستی به حفظ تنوع زیستی کمک می کند. از مهم ترین کاربردهای آن می توان به کاهش مصرف سموم شیمیایی با استفاده از نانوبیوحشره کش ها و نانوامولسیون های اسانس، گیاهان تصفیه، آلودگی ها و تولید گیاهان مقاوم تر اشاره کرد. همچنین فناوری نانو نقش کلیدی در انتقال و ویرایش دقیق ژن ها در گیاهان از طریق نانو حامل های زیستی دارد که می تواند موجب افزایش مقاومت و بهبود تنوع زیستی شود. کمک به حفظ منابع ژنتیکی و ایجاد تنوع زیستی از طریق فرمولاسیون های اختصاصی نانو مانند نانوفیتوزوم ها و نانوامولسیون های روغن های اسانسی صورت می گیرد. با وجود پتانسیل بالای نانوبیوتکنولوژی به دلیل ناپایداری و عدم تجزیه پذیری زیستی، نانوذرات هنوز تحقیقات زیادی در زمینه بهینه سازی فرآیندهای جذب و انتقال نانوذرات توسط گیاهان لازم است. بنابراین این فناوری ها احتمالا سهم قابل توجهی در ایجاد و تثبیت کشاورزی پایدار، امنیت غذایی جهانی و حفاظت از تنوع زیستی ایفا خواهند کرد.

کلیدواژه ها:

نانوبیوتکنولوژی ، تنوع زیستی ، ذخایر ژنتیکی ، نانوبیوحشره کش