تمایل به پرداخت و ارزیابی عوامل موثر بر خرید محصول توت فرنگی ارگانیک در شهر شیراز

با تغییر نگرش توسعه در دهه های اخیر توجه به مفهوم پایداری اهمیت فزاینده ای یافته است. توسعه پایدار بر تامین نیازهای نسل حاضر بدون به خطر انداختن توان پاسخگویی نسل های آینده تاکید دارد. در پی تغییر این نگرش الگوهای تولید و مصرف در بخش کشاورزی دستخوش تحولات اساسی شده اند. یکی از راهکارهای دستیابی به توسعه پایدار گسترش تولید و مصرف محصولات ارگانیک است. در این پژوهش بازار فرضی توت فرنگی ارگانیک در شهرستان شیراز به عنوان یک مطالعه موردی مورد بررسی قرار گرفت. داده ها از طریق نمونه گیری تصادفی و با استفاده از پرسشنامه انتها باز به منظور برآورد میزان تمایل به پرداخت مصرف کنندگان و شناسایی عوامل موثر بر آن گردآوری شد. در این تحقیق از روش دو مرحله ای هکمن و تحلیل نتایج با بهره گیری از مدل توبیت انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد ۶۷ درصد از مصرف کنندگان توت فرنگی به طور میانگین تمایل دارند ۳۳ درصد بیش از قیمت توت فرنگی تولید شده به روش کشت متعارف برای توت فرنگی ارگانیک پرداخت کنند. همچنین متغیرهای درآمد و بودن سرپرست خانوار تاثیر مثبت و معناداری بر تمایل به پرداخت برای توت فرنگی ارگانیک داشتند. در مقابل سطح تحصیلات و داشتن اطلاعات قبلی درباره محصولات ارگانیک رابطه ای منفی و معنادار با تمایل به پرداخت برای محصول توت فرنگی ارگانیک نشان دادند. افزون بر این متغیرهای تعداد اعضای خانوار و تجربه مصرف تاثیر معناداری بر تمایل به پرداخت برای توت فرنگی ارگانیک نداشتند. بر اساس نتایج این پژوهش، پیشنهاد می گردد راهبردهای بازاریابی توت فرنگی ارگانیک عمدتا بر افراد با درآمد متوسط و بالا و سرپرستان خانوار متمرکز شوند، همچنین افزایش اطلاع رسانی در مراکز علمی و عمومی درباره محصولات ارگانیک و آثار بلندمدت این الگوی مصرف بر سلامت انسان و محیط زیست می تواند به بهبود نگرش مصرف کنندگان و افزایش تمایل به پرداخت برای این محصولات کمک کند.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، بازار فرضی ، روش دو مرحله ای هکمن ، مدل توبیت ، توت فرنگی ارگانیک ، تمایل به پرداخت ، شهرستان شیراز