شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر شکل گیری سکوت سازمانی در سازمان های دولتی

سکوت سازمانی یکی از چالش های مهم در سازمان های دولتی است که می تواند منجر به کاهش مشارکت کارکنان، تضعیف تصمیم گیری و افت اثربخشی سازمانی شود. هدف پژوهش حاضر، شناسایی و رتبه بندی علل شکل گیری سکوت سازمانی در سازمان های دولتی با استفاده از فرایند تحلیل سلسله مراتبی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی است. جامعه آماری پژوهش را خبرگان سازمان تامین اجتماعی تشکیل می دهند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند ۱۵ نفر از مدیران و کارشناسان آگاه به مسائل منابع انسانی و رفتار سازمانی انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه مقایسه های زوجی گردآوری و با استفاده از تکنیک AHP مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که در میان عوامل اصلی موثر بر شکل گیری سکوت سازمانی عوامل مدیریتی بیشترین اهمیت را دارند و پس از آن به ترتیب عوامل سازمانی، عوامل فردی و عوامل اجتماعی و روانی قرار می گیرند. در سطح زیرشاخص ها متغیرهایی نظیر ترس از بازخورد منفی مدیران، فرهنگ سازمانی، باورهای ضمنی مدیران و ساختار سازمانی بالاترین اولویت را به خود اختصاص دادند در حالی که عوامل فردی نظیر عدم اعتماد به نفس و بی تفاوتی شغلی از اهمیت کمتری برخوردار بودند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که سکوت سازمانی در سازمان های دولتی بیش از آنکه ناشی از ویژگی های فردی کارکنان باشد، ریشه در رفتار مدیریتی و سازوکارهای ساختاری و فرهنگی سازمان دارد بر این اساس کاهش سکوت سازمانی مستلزم اصلاح سبک های مدیریتی، تقویت فرهنگ مشارکتی و ایجاد بسترهای امن برای بیان دیدگاه های کارکنان است. یافته های این پژوهش می تواند مبنایی علمی برای مدیران و سیاست گذاران در جهت ارتقای مشارکت سازمانی و بهبود عملکرد سازمان های دولتی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

سکوت سازمانی ، سازمان های دولتی ، فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) ، رفتار مدیریتی ، مشارکت کارکنان