تاثیر پذیرش استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (IFRS) بر کیفیت افشای اطلاعات مالی

مقدمه: پذیرش استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (IFRS) یکی از مهم ترین تحولات نظام حسابداری در دو دهه اخیر بوده و هدف اصلی آن هماهنگ سازی رویه های گزارشگری و افزایش قابلیت مقایسه اطلاعات مالی میان کشورهاست. با این حال، شواهد تجربی درباره تاثیر واقعی این استانداردها بر کیفیت افشای اطلاعات مالی همچنان ناهمگون است و به عواملی نظیر قدرت نظام های اجرایی و نظارتی، ساختار حقوقی کشورها و انگیزه های گزارشگری شرکت ها وابسته است. هدف: این پژوهش با هدف بررسی تاثیر پذیرش IFRS بر کیفیت افشای اطلاعات مالی شرکت ها و شناسایی شرایطی که می تواند شدت این رابطه را تغییر دهد، انجام شده است. روش: پژوهش با رویکرد کمی و مبتنی بر داده های ثانویه شرکت-سال طراحی شده و از روش تفاضل در تفاوت ها (Difference-in-Differences) با کنترل اثرات ثابت شرکت و سال استفاده می کند. متغیر مستقل، وضعیت پذیرش IFRS و متغیر وابسته، شاخصی مبتنی بر چک لیست رعایت الزامات افشاست که از نسبت اقلام افشاشده به کل اقلام الزامی محاسبه می شود. یافته ها: برآورد مدل بر روی نمونه ای متشکل از ۲۴۰ شرکت (گروه پذیرنده و کنترل) طی دوره ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵ نشان داد ضریب تعامل پذیرش IFRS و دوره پس از پذیرش برابر با ۰٫۰۷۲۳ و از نظر آماری معنادار بود (P<۰.۰۰۱). آزمون روند موازی پیش از پذیرش، تفاوت معناداری در شیب دو گروه نشان نداد و آزمون های استحکام نیز جهت اثر اصلی را در مشخصات جایگزین و زیرنمونه های کیفیت حسابرسی حفظ کردند. نتیجه گیری: پذیرش IFRS با بهبود کیفیت افشای اطلاعات مالی همراه است، اما این اثر مشروط به کیفیت نهادهای نظارتی و اجرایی هر کشور است و نمی توان آن را نتیجه ای خودکار و یکسان در همه بافت های اقتصادی دانست.

کلیدواژه ها:

استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی ، کیفیت افشای اطلاعات مالی ، کیفیت حسابداری ، عوامل نهادی