بررسی تاثیر نقش تعدیل گر کیفیت حسابرسی بر رابطه خشکسالی و حق الزحمه حسابرسی

تغییرات اقلیمی معاصر نشان می دهد خشکسالی یک تهدید زیست محیطی و یک عامل اثرگذار در حوزه سرمایه گذاری و مدیریت ریسک است که نه تنها بر منابع طبیعی و زیست محیطی اثر می گذارد، بلکه توانایی آن در تغییر معادلات اقتصادی و بازتعریف الگوهای تجاری، شفافیت اطلاعات مالی، کاهش ریسک های محیطی و ارتقای کیفیت حسابرسی نیز برجسته است. این پژوهش تلاش دارد تا تاثیر خشکسالی بر حق الزحمه حسابرسی و جایگاه کیفیت حسابرسی را شناسایی کند. شناخت این رابطه می تواند به بهبود تصمیم گیری های حرفه ای حسابرسان و افزایش اطمینان سرمایه گذاران و سهامداران کمک نماید. پژوهش حاضر از نوع شبه تجربی، توصیفی-تحلیلی و همبستگی است. داده های پژوهش شامل ۱۲۴ شرکت تولیدی پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۳ است و اطلاعات از تارنمای کدال و مرکز ملی خشکسالی و مدیریت بحران و سازمان آمار و بانک مرکزی ایران جمع آوری شده است. تحلیل داده ها با استفاده از شاخص تخصص حسابرس در صنعت و متغیرهای کنترل مرتبط، به بررسی میزان و شدت تاثیر خشکسالی بر حق الزحمه حسابرسی و نقش تعدیل کننده کیفیت حسابرسی اختصاص یافته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که خشکسالی تاثیر مثبت و معناداری بر حق الزحمه حسابرسی دارد. همچنین نتایج پژوهش نشان داد که کیفیت حسابرسی رابطه بین خشکسالی و حق الزحمه حسابرسی را تشدید می کند. نوآوری این پژوهش در یکپارچه سازی شاخص های محیطی و ویژگی های حرفه ای حسابرسان برای تحلیل دقیق هزینه های حسابرسی نهفته است. همچنین، این پژوهش با ارائه چارچوب تحلیلی و یافته های تجربی، می تواند پایه ای محکم برای مطالعات آتی در حوزه حسابرسی، مدیریت ریسک های محیطی و تصمیم گیری حرفه ای فراهم کند و به سیاست گذاران، مدیران و حسابرسان کمک نماید تا با بهبود فرایندهای حسابرسی و شناسایی ریسک های محیطی، کیفیت گزارشگری مالی و اطمینان سرمایه گذاران را ارتقا دهند.

کلیدواژه ها:

کیفیت حسابرسی ، حق الزحمه حسابرسی ، خشکسالی