بررسی تاثیر انعطاف پذیری مالی بر سودآوری و نسبت پوشش بهره شرکت با نقش تعدیل کننده اندازه شرکت و ساختار مالکیت شواهدی از بورس اوراق بهادار تهران

این پژوهش به بررسی تاثیر انعطاف پذیری مالی بر سودآوری و نسبت پوشش بهره شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران با در نظر گرفتن نقش تعدیل کننده اندازه شرکت و ساختار مالکیت می پردازد. انعطاف پذیری مالی به عنوان توانایی شرکت در حفظ نقدینگی و دسترسی به منابع مالی برای مقابله با شوک های اقتصادی و بهره برداری از فرصت های سرمایه گذاری تعریف شده است. جامعه آماری پژوهش شامل ۹۲ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره زمانی ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۲ (۵ سال) است. متغیرهای وابسته شامل سودآوری با شاخص ROA و ریسک مالی (با معکوس نسبت پوشش بهره) می باشند. یافته های پژوهش نشان می دهد که انعطاف پذیری مالی تاثیر مثبت و معناداری بر سودآوری شرکت ها دارد. این نتیجه با مطالعات قبلی در بورس تهران که رابطه مثبت بین انعطاف پذیری مالی و معیارهای سودآوری را نشان داده اند، همخوانی دارد. با این حال رابطه بین انعطاف پذیری مالی و نسبت پوشش بهره معنادار نبوده است. از یافته های مهم پژوهش نقش تعدیل کننده اندازه شرکت در رابطه بین انعطاف پذیری مالی و سودآوری است. این نتیجه نشان می دهد که شرکت های بزرگ تر بهتر می توانند از مزایای انعطاف پذیری مالی برای بهبود سودآوری استفاده کنند، احتمالا به دلیل دسترسی بهتر به منابع مالی و اقتصادی می باشد. در مقابل ساختار مالکیت نقش تعدیل کننده معناداری در این روابط نداشته است.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری ، مالی ، سودآوری ، نسبت پوشش ، بهره ، اندازه شرکت ، ساختار