تحلیل تقلب در گزارشگری مالی با تمرکز بر رفتار مدیران مالی و فناوری هوش مصنوعی

تقلب در گزارشگری مالی به عنوان یک پدیده پیچیده و چند بعدی ریشه در تصمیم گیری های آگاهانه، سوگیری های شناختی و انگیزه های رفتاری مدیران مالی دارد که فراتر از خطاهای حسابداری ساده است. هدف این پژوهش مروری تحلیل تعامل میان مولفه های رفتاری مدیران بر اساس مدل های نوین تقلب و قابلیت های تشخیصی فناوری هوش مصنوعی در کشف و پیشگیری از این پدیده است. در این راستا با بهره گیری از روش مرور نظام مند، ادبیات پژوهش های اخیر داخلی و خارجی مورد واکاوی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که روش های سنتی نظارتی و حسابرسی، در مواجهه با تاکتیک های پیچیده پنهان سازی و ابعاد روان شناختی تقلب مانند تکبر، تبانی و توجیه با محدودیت های جدی مواجه اند. در مقابل، فناوری های نوین هوش مصنوعی به ویژه یادگیری ماشین و پردازش زبان طبیعی، قادرند شاخص های انتزاعی رفتاری را به داده های کمی تبدیل کرده و الگوهای پنهان ناهنجاری های غیر خطی و سیگنال های فریبکارانه در متون و تراکنش های مالی را به صورت بلادرنگ شناسایی کنند. در نهایت این پژوهش تبیین می کند که هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین قضاوت انسانی بلکه به عنوان یک لایه نظارتی عینی و پیش دستانه شکاف میان تئوری های رفتاری و ابزارهای عملیاتی مقابله با تقلب را پر کرده و شفافیت گزارشگری را به طور چشمگیری ارتقا می دهد.

کلیدواژه ها:

تقلب در گزارشگری مالی ، رفتار مدیران مالی ، هوش مصنوعی ، کشف تقلب