افشای ریسک به عنوان تعدیل کننده ارتباط احساسات سرمایه گذار و نوسانات قیمتی سهام

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان احساس سرمایه گذار و شوک های قیمتی سهام و نیز تحلیل نقش تعدیل کنندگی افشای ریسک در این رابطه در بازار سرمایه ایران انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بوده و نمونه تحقیق به روش نمونه گیری هدفمند شامل ۱۱۷ شرکت است که داده های مالی، اطلاعات افشای ریسک و شاخص های احساس سرمایه گذار آن ها طی دوره زمانی ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۳ به صورت کامل در دسترس بوده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث ماهیت و روش توصیفی-تحلیلی با رویکرد همبستگی می باشد. شوک های قیمتی سهام با استفاده از انحراف معیار بازده های روزانه محاسبه شد. برای اندازه گیری احساس سرمایه گذار از شاخص ترکیبی مبتنی بر تحلیل مولفه های اصلی شامل شاخص قدرت نسبی (RSI)، شاخص خط روان شناختی (PSY) و نرخ تعدیل شده گردش سهام (ATR) استفاده شد و سطح افشای ریسک نیز از طریق تحلیل محتوای گزارش های مالی سالانه شرکت ها و لگاریتم طبیعی تعداد واژه های مرتبط با ریسک اندازه گیری گردید. داده های پژوهش با استفاده از مدل های رگرسیونی چند متغیره و روش داده های تلفیقی در نرم افزار STATA تجزیه و تحلیل شد. نتایج تجربی حاصل از برآورد مدل ها نشان داد که رابطه معنادار و مثبتی میان احساس سرمایه گذار و شوک های قیمتی سهام وجود دارد به طوری که افزایش سطح احساسات سرمایه گذاران منجر به افزایش تعداد و مقدار شوک های قیمتی موقت و دائمی می شود. در مقابل، نتایج آزمون فرضیه دوم نشان داد که افشای ریسک اثر تعدیلی معناداری بر رابطه میان احساس سرمایه گذار و شوک قیمتی سهام ندارد.

کلیدواژه ها:

شوک قیمت سهام ، احساس سرمایه گذار ، افشای ریسک ، بازده سهام ، مالی رفتاری