طراحی مدل مدیریت عملکرد کارکنان در سال های پایانی خدمت با تاکید بر عدالت سازمانی و مدیریت تغییر در گذار از مدیریت رابطه محور به عملکرد محور در نظام بانکی (مطالعه موردی)

مدیریت عملکرد کارکنان یکی از ارکان اساسی ارتقای بهره وری و کیفیت خدمات در سازمان های خدماتی به ویژه نظام بانکی محسوب می شود. با این حال اجرای نظام های نوین مدیریت عملکرد در سازمان هایی که پیش تر تجربه مدیریت رابطه محور داشته اند، با چالش های ادراکی و رفتاری متعددی مواجه است. این چالش ها در مورد کارکنان در سال های پایانی خدمت، به دلیل ویژگی های شغلی و سازمانی خاص این گروه نمود بیشتری پیدا می کند. پژوهش حاضر با هدف طراحی یک مدل مفهومی برای مدیریت عملکرد کارکنان در سال های پایانی خدمت به بررسی یک مطالعه موردی در یکی از شعب بانکی می پردازد. روش تحقیق از نوع کیفی و مبتنی بر مطالعه موردی است و داده ها از طریق مشاهدات مدیریتی، بررسی نظام ارزیابی عملکرد و تحلیل بازخوردهای سازمانی گردآوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که گذار از مدیریت رابطه محور به مدیریت عملکرد محور، در کوتاه مدت می تواند منجر به شکل گیری شکاف ادراکی در زمینه عدالت سازمانی و افزایش مقاومت در برابر تغییر شود. همچنین کارکنان در سال های پایانی خدمت نسبت به تغییرات نظام ارزیابی حساسیت بیشتری نشان می دهند که می این امر نیازمند بازطراحی رویکردهای مدیریتی است. بر اساس یافته ها مدل مفهومی مدیریت عملکرد در گذار شغلی ارائه شده است که بر سه محور اصلی شامل مدیریت عملکرد، عدالت سازمانی و مدیریت تغییر استوار است. این مدل تلاش می کند توازن میان الزامات عملکردی سازمان و ملاحظات انسانی کارکنان را در بستر نظام بانکی برقرار سازد. نتایج پژوهش نشان می دهد که اثر بخشی نظام مدیریت عملکرد در چنین شرایطی نه صرفا به طراحی شاخص ها، بلکه به میزان پذیرش فرهنگی، ادراک عدالت و مدیریت تدریجی تغییر وابسته است.

کلیدواژه ها:

مدیریت عملکرد کارکنان در سال های پایانی ، خدمت ، عدالت سازمانی ، مدیریت تغییر ، نظام بانکی ، مدیریت منابع انسانی ، بازنشستگی