ارائه مدل اجرایی چند معیاره فازی برای اولویت بندی اقدامات هوشمندسازی تهویه در سازمانها با هدف بیشینه کردن بهره وری انرژی

هدف این پژوهش ارائه یک مدل اجرایی چند معیاره فازی برای اولویت بندی اقدامات هوشمندسازی سیستم تهویه در سازمانها با هدف حداکثرسازی بهره وری انرژی است. روش تحقیق ترکیبی از مرور نظام مند ادبیات و نظرخواهی از ۱۵ خبره مدیریت انرژی و تاسیسات بود. ابتدا ۹ اقدام کلیدی هوشمندسازی تهویه و ۶ معیار تصمیم گیری شامل صرفه جویی انرژی، هزینه پیاده سازی، دوره بازگشت سرمایه، قابلیت اجرا، پذیرش سازمانی و کاهش انتشار کربن شناسایی شدند. به دلیل وجود ابهام در قضاوت های خبرگان از منطق فازی مثلثی و تکنیک FAHP برای وزن دهی معیارها و از TOPSIS فازی برای رتبه بندی اقدامات استفاده گردید. مدل در یک ساختمان اداری ۶ طبقه به عنوان مطالعه موردی پیاده سازی شد. یافته ها نشان داد معیارهای دوره بازگشت سرمایه و قابلیت اجرا بدون توقف فعالیت سازمان بیشترین وزن را دارند. بر این اساس اولویت اول اجرایی به نصب کنترل کننده فازی دمای هوای ورودی بر اساس بار حرارتی لحظه ای تعلق گرفت که باعث ۲۷ درصد صرفه جویی انرژی و بازگشت سرمایه ۱۴ ماهه می شود. در مقابل اقدامات مبتنی بر حسگرهای پیشرفته فاقد توجیه اجرایی کوتاه مدت ارزیابی شدند. مدل ارائه شده به مدیران اجرایی کمک می کند تا با رویکردی کمی و شفاف، بهینه ترین اقدامات هوشمندسازی تهویه را برای حداکثرسازی بهره وری انرژی اولویت بندی کنند.

کلیدواژه ها:

مدیریت اجرایی انرژی ، تصمیم گیری چند معیاره ، فازی ، اولویت بندی اقدامات هوشمندسازی ، سیستم تهویه ، بهره وری انرژی