تحلیل مفهومی بودجه ریزی تاب آور در شهرداری ها

نظام بودجه ریزی شهری در دهه های اخیر به دلیل تکانه های اقتصادی، تورم مزمن و بحران های نوظهور با چالش های اساسی مواجه شده است. اتکای تاریخی شهرداری ها به ویژه در ایران به درآمدهای ناپایدار و استفاده از رویکردهای خطی و سنتی در بودجه ریزی آسیب پذیری مالی آن ها را به شدت افزایش داده است. هدف پژوهش حاضر، تحلیل مفهومی بودجه ریزی تاب آور در شهرداری ها و ارائه چارچوبی برای کاربرد آن است. این مطالعه نشان می دهد که گذار از بودجه ریزی سنتی به تاب آور یک ضرورت راهبردی است که ابعاد ساختاری، عملکردی و تطبیقی را در بر می گیرد. یافته ها حاکی از آن است که تنوع بخشی به منابع درآمدی، ایجاد صندوق های ذخیره، بحران انعطاف پذیری در تخصیص منابع و اولویت بندی زیرساخت های مقاوم چهار رکن اصلی این رویکرد بوده اند. تحقق این امر در شهرداری های ایران نیازمند اصلاح ساختار درآمدی، استقرار برنامه ریزی مالی میان مدت و بهره گیری از سیستم های اطلاعاتی یکپارچه است تا بودجه شهری از سندی منفعل به ابزاری برای مدیریت عدم قطعیت و پایداری خدمات عمومی تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

بودجه ریزی تاب آور ، مدیریت مالی شهری ، پایداری ، مالی شهرداری ها ، درآمدهای ناپایدار