ارائه چارچوب مدیریتی برای استقرار اثر بخش هوش مصنوعی مولد در سازمانها با تاکید بر آمادگی سازمانی، سرمایه انسانی و بهره وری

تحولات سریع هوش مصنوعی مولد، شیوه انجام فعالیت های دانشی، پردازش اطلاعات و تصمیم گیری سازمانی را با تغییرات قابل توجهی مواجه کرده است. قابلیت تولید و خلاصه سازی محتوا، تحلیل اطلاعات، پشتیبانی از تصمیم گیری و تسهیل برخی فعالیت های حرفه ای فرصت هایی برای افزایش بهره وری و بازطراحی فرآیندهای سازمانی ایجاد کرده است؛ با این حال، برخورداری از ابزارهای هوش مصنوعی به تنهایی تضمین کننده ایجاد ارزش سازمانی نیست. موفقیت این فناوری به عواملی همچون آمادگی راهبردی و فناورانه، کیفیت داده، سرمایه انسانی، بازطراحی فرآیندها، حمایت مدیریت و سازوکارهای حکمرانی وابسته است. پژوهش حاضر با هدف ارائه چارچوبی مدیریتی برای استقرار اثر بخش هوش مصنوعی مولد در سازمان ها انجام شده است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش کیفی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و تحلیل ادبیات علمی است. در این راستا مطالعات مرتبط با قابلیت هوش مصنوعی، آمادگی سازمانی، تحول دیجیتال، بهره وری، همکاری انسان و هوش مصنوعی، منابع انسانی و حکمرانی فناوری بررسی و مولفه های اصلی موثر بر استقرار موفق AI استخراج و تلفیق شدند. نتایج تحلیل نشان می دهد استقرار اثر بخش هوش مصنوعی فرایندی مرحله ای است که از هم راستایی راهبردی و ارزیابی آمادگی سازمان آغاز شده و از طریق انتخاب کاربردهای اولویت دار، آماده سازی داده و زیر ساخت، توانمندسازی کارکنان، اجرای آزمایشی، بازطراحی فرایندها، حکمرانی و ارزیابی عملکرد به مرحله توسعه و نهادینه سازی می رسد. بر این اساس رویکرد مسئله محور، تدریجی و انسان محور می تواند زمینه تبدیل قابلیت فناورانه هوش مصنوعی به قابلیت سازمانی و بهبود پایدار عملکرد را فراهم کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، آمادگی سازمانی ، تحول دیجیتال ، سرمایه انسانی ، بهره وری