مدل یابی روابط بین رهبری دیجیتال، سواد دیجیتال، چابکی سازمانی و عملکرد آموزشی کارکنان ادارات آموزش و پرورش استان گلستان

هدف از این پژوهش مدل یابی روابط ساختاری بین رهبری دیجیتال، سواد دیجیتال، چابکی سازمانی و عملکرد آموزشی کارکنان ادارات آموزش و پرورش استان گلستان بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی به روش مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارمندان اداری ادارات آموزش و پرورش استان گلستان به تعداد تقریبی هزار نفر تشکیل دادند. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان و با در نظر گرفتن احتمال ریزش نمونه سیصد و بیست نفر برآورد گردید که به روش نمونه گیری طبقه ای نسبتی انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد رهبری دیجیتال، سواد دیجیتال، چابکی سازمانی و عملکرد آموزشی استفاده شد. روایی پرسشنامه ها با استفاده از روایی محتوایی و سازه و پایایی آنها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تایید گردید. تجزیه و تحلیل داده ها در دو بخش آمار توصیفی و آمار استنباطی و با به کارگیری نرم افزارهای آماری انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که مدل مفهومی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است. همچنین، تمامی مسیرهای مستقیم بین متغیرها به جز مسیر مستقیم سواد دیجیتال بر عملکرد آموزشی معنادار بودند. نتایج آزمون اثرات غیرمستقیم نشان داد که سواد دیجیتال و چابکی سازمانی نقش میانجیگر معناداری در رابطه بین رهبری دیجیتال و عملکرد آموزشی ایفا می کنند. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که ارتقای رهبری دیجیتال در سازمان از طریق تقویت سواد دیجیتال و چابکی سازمانی کارکنان زمینه ساز بهبود عملکرد آموزشی آنان خواهد شد. این یافته ها می تواند تلویحات کاربردی مهمی برای مدیران و برنامه ریزان حوزه آموزش و پرورش در جهت بهبود عملکرد نیروی انسانی در عصر دیجیتال داشته باشد.

کلیدواژه ها:

رهبری دیجیتال ، سواد دیجیتال ، چابکی سازمانی ، عملکرد آموزشی ، آموزش و پرورش