بررسی و تحلیل آزمون تجربی اثر هدف گذاری تورم بر ثبات مالی بانک ها

صنعت بانکداری یکی از مهم ترین بخش های اقتصادی محسوب می شود که می تواند با سازماندهی و مدیریت مناسب منابع و مصارف خود زمینه را برای رشد و شکوفایی اقتصاد فراهم آورد. با توجه به ارتباط عملکرد نظام بانکی با بخش های کلان اقتصادی، هرگونه بی ثباتی و بحران در آن می تواند موجب نوسان و اختلال در متغیرهای کلان اقتصادی به ویژه تولید شود. از طرف دیگر کنترل تورم برای سال های طولانی بزرگ ترین دغدغه بانک های مرکزی بوده است. مطالعات نظری و تجربیات عملی در دهه های گذشته نشان می دهد که هر چند شوک های عرضه، تغییرات نرخ ارز و انتظارات تورمی می توانند بخش مهمی از اپیزودهای تورم را در نقاط مختلف دنیا توضیح دهند، اما حجم پول همچنان مهم ترین عامل ایجاد تورم می باشد؛ به همین دلیل ثبات پولی در دستور کار بانک های مرکزی قرار گرفته است. پژوهش حاضر تاثیر هدف گذاری تورم بر ثبات مالی را به صورت تجربی مورد تحلیل قرار داده است. روش تحقیق از حیث هدف کاربردی و از حیث نوع روش همبستگی است. داده های تحقیق به صورت سالانه از صورت های مالی بانک ها و نماگرهای اقتصادی بانک مرکزی گردآوری و استخراج شده است. برای تحلیل داده های تحقیق و آزمون فرضیه از مدل رگرسیون خطی سری زمانی استفاده شده است. بر پایه نتیجه فرضیه تحقیق، هدف گذاری تورم بر ثبات مالی تاثیر معکوس و معنی داری دارد. سایر نتایج نشان داد که متغیرهای کنترلی تولید ناخالص داخلی واقعی، نرخ سپرده و پول و شبه پول بر ثبات مالی تاثیر مستقیم و معنی دار دارد، اما شاخص قیمت سهام بر ثبات مالی تاثیر معکوس و معنی دار دارد.

کلیدواژه ها:

ثبات مالی ، هدف گذاری تورم ، تولید ناخالص داخلی واقعی ، نرخ سپرده ، شاخص قیمت سهام ، پول و شبه پول