مروری بر مطالعات انجام شده در حوزه حسابداری پایداری و گزارشگری: ESG

سمت حسابداری پایداری و گزارشگری محیط زیستی اجتماعی و حاکمیتی (ESG) در سال های اخیر به یکی از حوزه های مهم پژوهش های حسابداری تبدیل شده است. افزایش توجه ذی نفعان سرمایه گذاران و نهادهای مقررات گذار به پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی فعالیت شرکت ها ضرورت توسعه و بهبود نظام های گزارشگری پایداری را آشکار کرده است. پژوهش حاضر با هدف مرور مطالعات انجام شده در حوزه حسابداری پایداری و گزارشگری ESG، شناسایی روندهای پژوهشی، بررسی چالش های موجود و تبیین چشم اندازهای آینده انجام شده است. روش پژوهش، مروری و توصیفی-تحلیلی است و پس از بررسی مطالعات مرتبط بر اساس معیارهای از پیش تعیین شده ۱۲ مطالعه برای تحلیل تفصیلی انتخاب شد. یافته ها نشان می دهد ادبیات این حوزه از تمرکز بر میزان و عوامل تعیین کننده افشای ESG به موضوعاتی همچون کیفیت گزارشگری، پیامدهای اقتصادی، افشا، الزامات مقرراتی، اطمینان پذیری اطلاعات و موضوعاتی مانند تغییر اقلیم، حسابداری کربن، تنوع زیستی و فناوری حرکت کرده است. همچنین عوامل نهادی، ویژگی های شرکت و سازوکارهای حاکمیت شرکتی در شکل گیری رفتار گزارشگری ESG نقش دارند و اطلاعات ESG می تواند بر تصمیم های سرمایه گذاری و تامین مالی اثرگذار باشد. تفاوت در روش های اندازه گیری ESG، کیفیت و قابلیت مقایسه اطلاعات، ناهمگونی محیط های نهادی و فاصله میان افشا و عملکرد واقعی پایداری از مهم ترین چالش ها هستند. بر این اساس، تمرکز بر کیفیت، قابلیت اتکا و مقایسه پذیری اطلاعات ESG و توجه بیشتر به ریسک های اقلیمی، تنوع زیستی و فناوری های نوین از مهم ترین مسیرهای آینده پژوهش است.

کلیدواژه ها:

حسابداری پایداری ، گزارشگری پایداری ، افشای ESG ، محیط زیست ، مسئولیت اجتماعی ، حاکمیت شرکتی ، روندهای پژوهشی