بررسی تاثیر استفاده از محیط های یادگیری هوشمند در توسعه خلاقیت و یادگیری دانش آموزان

تحول در نظام های آموزشی معاصر و گذر از الگوهای سنتی به سمت ساختارهای نوین، ضرورت توجه به محیط های یادگیری هوشمند را به عنوان عاملی کلیدی در ارتقای کیفیت فرایندهای تربیتی دوچندان ساخته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از محیط های یادگیری هوشمند در توسعه خلاقیت و یادگیری دانش آموزان انجام شد. ابزارهای فناوری محور، رسانه های تعاملی و سامانه های نوین آموزشی با تغییر نقش دانش آموز از مصرف کننده غیرفعال اطلاعات به تولیدکننده فعال دانش، بستری پویا برای تقویت مهارت های شناختی و فراشناختی فراهم می آورند. یافته ها نشان می دهند که شبیه سازهای آموزشی، بازی وارسازی و محتوای چندرسانه ای در این محیط ها، از طریق درگیرسازی همه جانبه ذهن، بازخوردهای اصلاحی فوری و شخصی سازی مسیر آموزش، ماندگاری یادگیری و عملکرد تحصیلی را به طور معناداری بهبود می بخشند. افزون بر این، ویژگی های انعطاف پذیر فضاهای هوشمند با تحریک حس کنجکاوی و ترغیب به حل مسئله از طریق تفکر واگرا، به عنوان کاتالیزوری در شکوفایی خلاقیت دانش آموزان عمل می کنند. کاربرد اثربخش این ابزارها مستلزم توسعه صلاحیت های حرفه ای معلمان در طراحی بسته های یادگیری هوشمند، تامین زیرساخت های فناورانه و تدوین برنامه های درسی متناسب با تحولات دیجیتال است تا زمینه برای ارتقای توانمندی های دانش آموزان در قرن حاضر هموار شود.

کلیدواژه ها:

محیط های یادگیری هوشمند ، فناوری های آموزشی ، خلاقیت ، یادگیری ، دانش آموزان