تبیین نقش محیط یادگیری غنی از بازخورد سازنده در شکل گیری خودپنداره تحصیلی مثبت و ارتقاء عملکرد تحصیلی دانش آموزان

خودپنداره تحصیلی به عنوان مجموعه باورها و نگرش های فرد نسبت به توانایی ها، شایستگی ها و ارزش خود در زمینه یادگیری و موفقیت تحصیلی، یکی از مهم ترین و تاثیرگذارترین سازه های روانشناختی در فرآیند یادگیری محسوب می شود. این سازه که در سال های اولیه تحصیل شکل می گیرد و تا پایان دوره تحصیلی تثبیت می شود، نقش تعیین کننده ای در انگیزه، تلاش، پشتکار و در نهایت، عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. یکی از عوامل محیطی که تاثیر عمیق و پایدار بر شکل گیری خودپنداره تحصیلی دارد، کیفیت و ماهیت بازخوردی است که دانش آموزان در محیط یادگیری از معلمان، همسالان و حتی خود دریافت می کنند. بازخورد سازنده که با ویژگی هایی نظیر به موقع بودن، اختصاصی بودن، توصیفی بودن، مبتنی بر تلاش و فرآیند، و همراه با راهکارهای عملی برای بهبود تعریف می شود، می تواند به تدریج خودپنداره تحصیلی دانش آموز را از یک تصویر منفی و محدودکننده به یک تصویر مثبت، توانمندساز و رو به رشد تبدیل کند. این مقاله به تبیین نقش محیط یادگیری غنی از بازخورد سازنده در شکل گیری خودپنداره تحصیلی مثبت و پیامدهای آن بر ارتقاء عملکرد تحصیلی دانش آموزان می پردازد. بررسی مبانی نظری و شواهد تجربی نشان می دهد که بازخوردهای سازنده با تقویت باورهای خودکارآمدی، افزایش انگیزه درونی، کاهش اضطراب و ترس از شکست، و تغییر سبک اسناد از بیرونی و ثابت به درونی و قابل تغییر، به شکل گیری خودپنداره مثبت کمک می کنند.

کلیدواژه ها:

خودپنداره تحصیلی ، بازخورد سازنده ، عملکرد تحصیلی ، محیط یادگیری ، خودکارآمدی