سن ازدواج و پایداری زندگی زناشویی: یک مرور روایتی بر شواهد نظری و تجربی

پایداری زناشویی از مهم ترین پایه های سلامت خانواده است که سن ازدواج یکی از عوامل موثر بر آن محسوب می شود، اما تاکنون چارچوب جامعی که شواهد موجود را در بافت های مختلف فرهنگی یکپارچه کند، ارائه نشده است. هدف پژوهش حاضر بررسی و تفسیر شواهد نظری و تجربی درباره رابطه سن ازدواج و پایداری زناشویی بود. در این مرور روایتی، مطالعات منتشرشده طی سال های ۲۰۲۵-۲۰۲۶ در پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Scopus، Web of Science، PsycINFO و پایگاه های ایرانی جستجو شدند. از ۸۹۶ مطالعه شناسایی شده، پس از غربالگری و ارزیابی کیفیت، ۱۱۷ مطالعه (۷۸ کمی، ۲۸ کیفی، ۱۱ آمیخته) وارد تحلیل نهایی شدند. نتایج نشان داد ازدواج در سنین زیر ۲۰ سال در بیش از سه چهارم مطالعات با افزایش خطر طلاق همراه بود (HR بین ۱٫۴۵ تا ۳۱٫۳، ۰٫۰۰۱< p). تاخیر در ازدواج تا اوایل دهه بیست در بیش از نیمی از مطالعات خطر طلاق را ۵٫۷ درصد کاهش داد (۰٫۹۴۳ =HR، ۰٫۰۵