چالش ها و فرصت های به کارگیری ابزارهای هوش مصنوعی در طراحی برنامه های درسی توسط معلمان

با ظهور فناوری های نوین هوش مصنوعی (AI)، پارادایم های آموزشی و فرآیندهای طراحی آموزشی (Instructional Design) دستخوش تغییرات بنیادین شده اند. هدف از مقاله حاضر، واکاوی چالش ها و فرصت های پیش روی معلمان در استفاده از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی برای طراحی برنامه های درسی است. با توجه به پیچیدگی های طراحی آموزشی و نیاز به شخصی سازی یادگیری، هوش مصنوعی می تواند به عنوان یک دستیار هوشمند در تدوین اهداف آموزشی، انتخاب محتوا و طراحی فعالیت های یادگیرنده عمل کند. با این حال، چالش هایی نظیر سوگیری های الگوریتمی، نگرانی های اخلاقی مربوط به حریم خصوصی، کاهش خلاقیت انسانی و شکاف دیجیتال، مسیر توسعه این فناوری را با موانعی مواجه کرده است. این مقاله با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و مرور ادبیات پژوهشی، به بررسی این ابعاد پرداخته و چارچوبی برای تعامل سازنده میان معلم و هوش مصنوعی ارائه می دهد. یافته های تحلیل نشان می دهد که اگرچه هوش مصنوعی ظرفیت بالایی در کاهش بار اداری و شخصی سازی مسیر یادگیری دارد، اما ضرورت حفظ “عاملیت معلم” (Teacher Agency) و سواد هوش مصنوعی (AI Literacy) در میان کادر آموزشی، برای جلوگیری از وابستگی مفرط و افت کیفیت آموزشی، حیاتی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، طراحی برنامه درسی ، تکنولوژی های آموزشی ، شخصی سازی یادگیری ، چالش های آموزشی ، سواد دیجیتال