از مهر تا مسئولیت (تحلیل عشق پدرانه در اشعار فاضل نظری بر پایه نظریه عشق اریک فروم)

عشق از محوری ترین و ماندگارترین مفاهیم در حیات انسانی و از پربسامدترین مضامین در ادبیات، به ویژه شعر فارسی، به شمار می آید. این مفهوم در سیر تاریخی ادبیات فارسی، در قالب های متنوعی چون عشق عرفانی، زمینی، اخلاقی و وجودی بازنمایی شده و همواره بستری برای بیان پیچیده ترین لایه های تجربه انسانی فراهم آورده است. این پژوهش با هدف تحلیل بازنمایی عشق پدرانه در اشعار فاضل نظری بر مبنای نظریه عشق اریک فروم به روش توصیفی–تحلیلی به بررسی و پژوهش پرداخته و داده ها بر اساس اشعار شاعر و انطباق آن ها با مولفه های نظریه فروم شامل مراقبت، مسئولیت، احترام و شناخت گردآوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که عشق در شعر فاضل نظری نه تنها بیانگر احساس و عاطفه، بلکه مفهومی اخلاقی، مسئولانه و انسان گرایانه است که با نگاه فروم به «عشق بالغ» هم پوشانی دارد و چنین بدست آمد که مولفه های نظریه فروم در اشعار نظری حضوری پررنگ دارند و نگاه شاعر به عشق، مبتنی بر شناخت عمیق، پذیرش دیگری، درک رنج ها و تصمیم گیری اخلاقی است. این هم نشینی مفهومی، ظرفیت بالای اشعار نظری را برای تحلیل روان شناختی نشان می دهد و مسیر پژوهش های میان رشته ای را در بررسی شعر معاصر ایران هموار می کند.

کلیدواژه ها:

فاضل نظری ، اریک فروم ، نظریه عشق ، عشق پدرانه ، روان شناسی انسان گرا ، شعر معاصر