امکان سنجی تشخیص لهیدگی سیب با استفاده از روش گرما نگاری فعال

گرما نگاری یک فناوری مفید دوبعدی غیر تماسی برای اندازه گیری دمای سطح موادی است که نیازمند ارزیابی غیر مخرب اند. هدف از انجام این تحقیق بررسی وجود اختلاف دمایی بین بافت سالم و آسیب دیده در روش گرما نگاری فعال است. دو گروه سیب در این تحقیق مورد بررسی قرار گرفت. گروه اول شامل نمونه هایی بود که لهیدگی در آن ها از قبل ایجاد شده بود. گروه دوم شامل نمونه هایی بود که لهیدگی در آن ها با استفاده از یک ضربه زن پاندولی ایجاد شد. هر دو گروه توسط دوربین حرارتی از ناحیه لهیده شده مورد تصویربرداری گرمایی فعال قرار گرفتند. نتایج نشان داد که در گروه اول بافت لهیده در محدوده ۱۲/۴-۵۹/۰ درجه سانتی گراد گرم تر از بافت سالم است و در گروه دوم بافت لهیده در محدوده ۹/۱-۷۳/ درجه سانتی گراد خنک تر از بافت سالم است. دلیل این اختلاف دمایی در دو گروه احتمالا به دلیل وجود اختلاف در میزان نفوذ گرمایی این دو بافت با توجه به خواص حرارتی هرکدام است. بنابراین از ویژگی دما می توان جهت تشخیص لهیدگی در سیب استفاده کرد. همچنین نتایج نشان داد که سرعت تغییرات دما در هر دو گروه از نمونه ها از روند خاصی پیروی نمی کند و فاکتور مناسبی جهت تشخیص لهیدگی در سیب نیست.

کلیدواژه ها:

لهیدگی سیب ، پردازش تصویر ، گرما نگاری فعال ، تصاویر گرمایی ، ترموگرافی