بررسی اثر موقعیت نصب پنل های خورشیدی شناور بر میزان تبخیر آب

کاهش منابع آب شیرین و چالش های تامین انرژی، متخصصان را به بهره گیری از سیستم های فتوولتائیک شناور سوق داده است. تبخیر سالانه از مخازن روباز کشاورزی، بخش قابل توجهی از آب را هدر می دهد، در حالی که خنک سازی پنل های خورشیدی راندمان انرژی را افزایش می دهد. این مطالعه تجربی به بررسی تاثیر موقعیت نصب پنل های خورشیدی شناور بر تبخیر سطحی آب پرداخته است. چهار مخزن شامل تیمار شاهد (بدون پنل) و سه تیمار با پنل های ۲۰ واتی پلی کریستالی در موقعیت های غوطه ور (۲ سانتی متر زیر آب)، مماس بر سطح آب و بالاتر از سطح آب (۸ سانتی متری بالاتر از سطح آب) طراحی شد. آزمایش ها طی ۲۴ روز (از ۱۵ مرداد تا ۱۵ شهریور ۱۴۰۳) در دانشگاه فردوسی مشهد انجام گرفت، با اندازه گیری روزانه تبخیر از طریق ترازو دیجیتال و بشر مدرج، و پایش شرایط محیطی (دما، رطوبت، تابش خورشیدی). نتایج تحلیل های آماری نشان داد میانگین تبخیر در تیمار شاهد ۳۹/۴ میلی متر بود، در حالی که تیمار مماس بر آب با ۰۹/۲ میلی متر (کاهش ۴/۵۲ درصد) و بالاتر از آب با ۳۸/۲ میلی متر (کاهش ۸/۴۵ درصد) بیشترین کاهش تبخیر را داشتند؛ تیمار غوطه ور تنها ۷/۱۵ درصد کاهش را نشان داد (۰۷/۳ میلی متر). در این پژوهش تفاوت ها معنادار بودند (p < ۰.۰۰۱). این یافته ها، نقش سایه اندازی در کاهش تبخیر را تایید می کند و سامانه های شناور را به عنوان راهکاری دوگانه برای تولید انرژی پاک و حفظ منابع آب معرفی می نماید. این پژوهش، پایه ای برای مقیاس پذیری فناوری با تاکید بر پایداری تیمار مماس بر آب و کارایی این تیمار در مدیریت منابع آبی در مناطق خشک فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

پنل خورشیدی شناور ، تبخیر سطحی ، سیستم فتوولتائیک ، مدیریت منابع آب ، موقعیت نصب