تلفیق هوش مصنوعی در چرخه های تصمیم گیری نظامی: تحلیل چالش های فنی، محدودیت های شناختی و پیامدهای آن تحت حقوق بین الملل بشردوستانه
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 17
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CCCI16_034
تاریخ نمایه سازی: 23 مهر 1405
چکیده مقاله:
در پژوهش حاضر به بررسی پیامدها و چالش های ادغام روزافزون سامانه های پشتیبانی تصمیم گیری مبتنی بر هوش مصنوعی و یادگیری ماشین در مخاصمات مسلحانه پرداخته می شود. این مطالعه تاکید می کند که این سامانه ها با نمایش ترکیب و تحلیل مقادیر عظیم داده ها، خروجی هایی از قبیل تحلیل های توصیفی و توصیه های عملیاتی را برای هدایت قضاوت انسانی ارائه می دهند و هدف ارتقا، سرعت، دقت و آگاهی محیطی را دنبال می کنند تا به رعایت حقوق بین الملل بشر دوستانه کمک شود. با وجود این، مزایا گذار از مدل های قطعی به مدل های غیرقطعی و احتمالاتی چالش های فنی و حقوقی قابل توجهی به همراه دارد؛ از جمله محدودیت های پیش بینی پذیری و توضیح پذیری این سامانه ها که می تواند منجر به شکست های پیش بینی ناپذیر و خطاهای زنجیره ای در نبرد شود. در این پژوهش که از نوع کاربردی توسعه ای و با رویکرد کیفی صورت پذیرفته است با مطالعات و تواتر اسناد متعدد این حوزه به یافته هایی ارزشمندی منتج گردیده که اشاره به سطح تعامل انسان و ماشین، پدیده های خودراضی انگاری یا اعتماد بیش از حد و تلدی مهر تایید ریسک های نظارت انسانی دارد. این خطاها به نحوی تدوین و بهینه می گردند که می توانند با تقلیل سطح قضاوت بافتی و ارزشی کارکرد تصمیم گیری انسانی را تحت تاثیر قرار دهند. سرانجام به این نتیجه دست یافته ایم که ادغام سامانه های پشتیبانی تصمیم گیری (DSS) خودکار در فرآیند اعمال زور چالش های عمیقی در انطباق با حقوق بین الملل بشردوستانه (IHL) ایجاد کرده است که ریشه در هسته فنی و محدودیت های شناختی حقوقی انسان دارد. از منظر حقوقی اصول حقوق بین الملل بشر دوستانه ایجاب می کند که ارزیابی تناسب و ضرورت در حمله همچنان به انسان حول بماند و هر گونه انتقال این مسئولیت به نرم افزار به هیچ وجه پذیرفتنی نیست. همچنین گسترش این سامانه ها ممکن است فضای مداخله انسانی را کاهش داده و شکاف پاسخگویی نسبت به آسیب های غیرقانونی را تشدید کند. با توجه به این ملاحظات، حفظ کنترل انسانی معنی دار و قضاوت اخلاقی در تمامی تصمیمات حیاتی امری ضروری است. نتیجه گیری این پژوهش بر اهمیت استفاده از سامانه های هوشمند تنها به عنوان ابزارهای مکمل و تقویت کننده درک فرماندهان و نگهداشتن اراده مسئولیت پذیری و ارزش های بشر دوستانه در میدان نبرد تاکید دارد و بر اجتناب از جایگزینی اراده انسانی در فرایند تصمیم گیری تاکید می کند.
کلیدواژه ها:
سامانه های پشتیبانی تصمیم گیری ، حقوق بین الملل بشر دوستانه ، سوگیری ، رضایت زدگی ، زنجیره نبرد ، شکاف پاسخگویی ، برآورد خسارات جانبی
نویسندگان
حسین حسن پور
دانشجوی دکتری مدیریت راهبری دفاع سایبر دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران
محمدتقی شجیع
دکتری مدیریت داده و کارشناس ارشد طرح ریزی و معماری فرماندهی و کنترل دانشگاه خاتم الانبیاء (ص) نپاجا، تهران، ایران
محمدرضا موحدی صفت
دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه عالی دفاع ملی