توسعه زیست بوم هوش مصنوعی و نوآوری دیجیتال در ایران چارچوب یکپارچه زنجیره ارزش تحلیل شکاف و نقشه راه سیاستی

یوس تاب گر مصنوعی وتولاری دیجیتال بیراه رقابت ملی در هوش مصنوعی از سطح توسعه الگوریتم و اجرای پروژه های منفرد به سطح طراحی و حکمرانی زیست بوم های به هم پیوسته ای منتقل شده است که زیرساخت توان محاسباتی، داده، استعداد، پژوهش، مدل، سرمایه، تنظیم گری و بازار را در یک زنجیره ارزش منسجم به هم متصل می کنند. پژوهش حاضر با هدف طراحی چارچوبی تخصصی برای توسعه زیست بوم هوش مصنوعی و نوآوری دیجیتال در ایران انجام شده است. روش تحقیق، مرور تلفیقی ساختار یافته ادبیات علمی و اسناد سیاستی معتبر جهانی، تحلیل تطبیقی چارچوب های آمادگی و زنجیره ارزش هوش مصنوعی و تحلیل شکاف نهادی ایران است. یافته ها نشان می دهد مسئله محوری ایران کمبود یک نهاده منفرد نیست بلکه گسست میان حلقه های زنجیره ارزش و ضعف سازوکارهای تبدیل دانش و زیرساخت به کاربرد مقیاس پذیر است. بر این اساس مدل شش لایه و سه پیوند شامل زیرساخت و اتصال، محاسبات، داده، استعداد و پژوهش، مدل و سکو، کاربرد و بازار و سه پیوند حکمرانی و اعتماد، تامین مالی و تدارکات نوآورانه و همکاری دولت، دانشگاه، صنعت ارائه می شود. مقاله در پایان نقشه راهی مرحله ای برای زیرساخت محاسباتی اشتراکی، فضاهای داده، دارایی های فارسی، انتقال فناوری، بازارسازی، تنظیم گری تطبیقی و نظام سنجش بلوغ زیست بوم پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

اکوسیستم نوآوری ، زنجیره ارزش ، زیرساخت محاسباتی ، سیاست گذاری فناوری ، هوش مصنوعی