ارتقاء واکنش سنتی در پاسخ حادثه سایبری مبتنی بر هوش مصنوعی

چارچوب شش مرحله ای SANS به عنوان یکی از شناخته شده ترین الگوهای پاسخ به حوادث امنیت سایبری سال ها مبنای طراحی فرآیندهای واکنش به حادثه در سازمان ها بوده است. با این حال افزایش پیچیدگی، سرعت و هوشمندی تهدیدات سایبری در عصر حاضر کارایی این چارچوب سنتی را که به شدت متکی بر تحلیل و تصمیم گیری انسانی است با محدودیت های جدی مواجه کرده است. در این مقاله با اتکا به چارچوب شش مرحله ای SANS به عنوان مرجع، پایه یک چارچوب پاسخ به حادثه مبتنی بر هوش مصنوعی ارائه می شود که از طریق پردازش موازی، تشخیص خودکار تهدید، طبقه بندی حوادث و پیشنهاد اقدامات، پاسخ وابستگی به تحلیل های دستی را کاهش داده و سرعت و دقت واکنش به حادثه را افزایش می دهد. با وجود این، مزایا؛ اتکای کامل به هوش مصنوعی می تواند مخاطراتی نظیر وابستگی بیش از حد به اتوماسیون، تفسیر نادرست داده ها، چالش های اخلاقی و حریم خصوصی و تهدیدات ناشی از هوش مصنوعی متخاصم را به همراه داشته باشد. به همین منظور مقاله حاضر یک مدل کنترلی انسان-هوش مصنوعی را به عنوان اصلاح و تکمیل چارچوب SANS پیشنهاد می کند که امکان نظارت انسانی، فعال سازی یا غیر فعال سازی انتخابی هر یک از مرحله های پاسخ به حادثه، ارزیابی مستمر عملکرد هوش مصنوعی و تبادل شفاف اطلاعات میان فرآیندهای سنتی و هوشمند را فراهم می سازد. این مدل با هدف افزایش اعتماد، انعطاف پذیری و اثربخشی پاسخ به حوادث امنیت سایبری چارچوب SANS را با الزامات و واقعیت های امنیت سایبری مبتنی بر هوش مصنوعی همسوتر می کند.

کلیدواژه ها:

پاسخ به حادثه ، امنیت سایبری ، چارچوب شش مرحله ای SANS ، هوش مصنوعی در امنیت سایبری ، همکاری انسان هوش مصنوعی ، مدل کنترلی پاسخ به حادثه ، اتوماسیون هوشمند ، امنیت سایبری ، مدیریت ریسک حوادث سایبری