کاربرد هوش مصنوعی در چارچوب مدیریت ریسک برای سیستم های اطلاعاتی

این پژوهش به بررسی نظام مند ادغام هوش مصنوعی در چارچوب مدیریت ریسک NIST و نقش آن در ارتقای امنیت سیستم های اطلاعاتی می پردازد. هدف پژوهش تحلیل قابلیت های هوش مصنوعی در خودکارسازی، بهبود دقت و افزایش اثر بخشی مراحل مختلف مدیریت ریسک و شناسایی مهم ترین نقاط قوت و چالش های این ادغام است. چارچوب مدیریت ریسک NIST به دلیل استقلال از فناوری خاص و قابلیت انطباق با انواع سیستم های اطلاعاتی، بستری مناسب برای به کارگیری هوش مصنوعی فراهم می کند. در یافته های پژوهش، مرحله آماده سازی به عنوان مهم ترین مرحله چارچوب می باشد و پس از آن مرحله نظارت مداوم بر کنترل ها و مرحله پیاده سازی کنترل در رتبه های بعدی قرار دارند. نتایج بیانگر آن است که مراحل آماده سازی و نظارت مداوم به دلیل پتانسیل بالای خودکارسازی، بیشترین بهره را از کاربرد هوش مصنوعی می برد در حالی که مرحله پیاده سازی کنترل به دلیل نیاز بالا به منابع انسانی و مالی چالش برانگیزترین مرحله محسوب می شود. این پژوهش نشان می دهد که ادغام هوش مصنوعی می تواند نقش موثری در شناسایی الگوهای تهدید، اولویت بندی دارایی ها، ارزیابی مستمر اثربخشی کنترل ها و تصمیم گیری های مبتنی بر ریسک ایفا کند. با وجود چالش هایی نظیر نیاز به داده های باکیفیت، شفافیت و قابلیت توضیح پذیری تصمیمات هوش مصنوعی، نتایج حاکی از آن است که ادغام هدفمند هوش مصنوعی در چارچوب مدیریت ریسک NIST می تواند منجر به کاهش خطای انسانی، افزایش سرعت پاسخگویی به تهدیدات و ارتقای سطح امنیت و تاب آوری سازمان ها در برابر ریسک های سایبری شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت ریسک ، چارچوب مدیریت ریسک ، سیستم اطلاعاتی