طراحی مدل بلوغ پنج سطحی آمادگی فرماندهی و کنترل هوشمند با تاکید بر تاب آوری سایبری و وابستگی های بین بخشی

ادغام هوش مصنوعی در سامانه های فرماندهی و کنترل با افزایش سرعت تصمیم سازی و پیچیدگی، تعاملات و وابستگی این سامانه ها را به زیر ساخت های داده، ارتباطات و انرژی تشدید می کند و از این رو تاب آوری سایبری از سطح یک موضوع فنی فراتر می رود و به مسئله ای حکمرانی محور و نهادی در محیط های حساس و بین بخشی تبدیل می شود. با وجود تنوع چارچوب های امنیت و تاب آوری، بخش قابل توجهی از ادبیات یا بر ارزیابی های عمیق و محرمانه تکیه دارد یا پیوند روشنی میان بلوغ آمادگی فرماندهی و کنترل هوشمند و شاخص های قابل ارزیابی ارائه نمی کند. این مقاله با اتکا به مهندسی تاب آوری و ادبیات سازمان های با قابلیت اطمینان بالا یک مدل بلوغ پنج سطحی برای سنجش آمادگی فرماندهی و کنترل هوشمند پیشنهاد می کند. روش پژوهش سندمحور است؛ به این معنا که ابعاد و شاخص ها از اسناد معتبر استخراج می شوند، معیارهای رصدپذیر تعریف می شوند و امتیازدهی بر پایه مستندات منتشر شده و سازوکارهای رسمی انجام می شود. سپس امتیازها در سطح ابعاد تجمیع می شوند و به سطوح بلوغ نگاشت می شوند و تحلیل حساسیت وزن ها برای کاهش سلیقه گرایی به کار گرفته می شود. خروجی مقاله چارچوبی قابل تکرار برای مقایسه و پایش آمادگی و نیز اولویت گذاری اصلاحات سیاستی فراهم می کند و وارد سنجش توان عملیاتی نمی شود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری سایبری ، سازمان های با قابلیت اطمینان بالا ، فرماندهی و کنترل هوشمند ، مدل بلوغ پنج سطحی ، وابستگی های بین بخشی