رویکرد آینده پژوهانه به راهبردهای نوین تصمیم گیری در مدیریت صحنه نبرد جنگ های شناختی

پژوهش حاضر با هدف تبیین رویکردی آینده پژوهانه به راهبردهای نوین تصمیم گیری در مدیریت صحنه نبرد جنگ های شناختی انجام شده است. با توجه به تحول ماهیت منازعات معاصر و تمرکز فزاینده جنگ های شناختی بر تاثیرگذاری بر ادراک باور و رفتار کنشگران انسانی الگوهای سنتی تصمیم گیری راهبردی کارایی خود را در محیط های پیچیده و آکنده از عدم قطعیت از دست داده اند. این پژوهش از نظر ماهیت کیفی و اکتشافی بوده و با بهره گیری از روش فراترکیب مبتنی بر الگوی هفت مرحله ای سندلوسکی و باروسو به تحلیل نظام مند ادبیات علمی اسناد راهبردی و مطالعات معتبر داخلی و بین المللی در حوزه جنگ شناختی، تصمیم گیری راهبردی و آینده پژوهی پرداخته است. داده های کیفی استخراج شده از طریق کدگذاری، باز مقوله بندی مفهومی و تحلیل تفسیری مقایسه ای مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان می دهد که جنگ های شناختی آینده با ویژگی هایی نظیر رسانه محوری، دائمی شدن تعارض، همپوشانی حوزه های نظامی و غیرنظامی و پیچیدگی فزاینده شناختی شناخته می شوند که تصمیم گیری را به فرایندی تطبیقی چند سطحی و آینده محور تبدیل می کند. نتایج حاکی از آن است که شناسایی پیشران های کلیدی، تحلیل روندهای نوظهور و به کارگیری آینده پژوهی به عنوان رویکردی راهبردی، نقش تعیین کننده ای در ارتقای کیفیت تصمیم گیری و مدیریت موثر صحنه نبرد شناختی دارد و در نهایت چارچوبی مفهومی برای تصمیم گیری آینده محور در جنگ های شناختی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

آینده پژوهی ، راهبردهای نوین تصمیم گیری ، مدیریت صحنه نبرد ، جنگ های شناختی